چنان كه گذشت ، عباسقلى خان سپهر ، در ادامهء تأليف ناسخ التواريخ بعد از وفات پدر ، نخست شرح حال زينب كبرى ( س ) با عنوان « طراز المذهب » را نگاشت كه در سال 1315 ه . ق به چاپ سنگى رسيد و آنگاه به تأليف كتاب شرح حال امام چهارم پرداخت و در ضمن تأليف جهت تكميل اثر به ترجمهء « وفيات الاعيان » ابن خلكان اقدام نمود و به همين دليل است كه شاه دستور احضار او را مىدهد تا ببيند كه ترجمه تمام شده است يا نه « 1 » ؟ حيات ناصر الدين شاه نيز كفاف اتمام تأليف ناسخ التواريخ را نكرد و شاه با همه علاقه‌اى كه نسبت به انجام كار داشت خود شاهد اتمام آن نبود ؛ اما ادامه تأليف به دورهء سلطنت مظفر الدين شاه كشيد و باز بر اساس سندى كه در دست نگارنده است اين مسأله به خوبى مشهود است ، چه مظفر الدين شاه جانشين ناصر الدين شاه طى يادداشتى به لسان الدوله ، كتابدار كتابخانه كاخ گلستان دستور مىدهد : هو لسان الدوله ، موازى دو جلد كتاب تاريخ مجموعهء متعلق به رشيدى را در وجه سپهر به رسم امانت كار كارسازى داشته ، قبض دريافت داريد كه بعد از رجوع و استنساخ به كتابخانه مسترد نمايد . فى شهر جمادى الاول 1315 امضاء مظفر الدين شاه

--> ( 1 ) . ترجمه وفيات الاعيان اثر ابن خلكان با عنوان « مشكاة الادب ناصرى » و در جزو مجموعهء ناسخ التواريخ ذيل شرح حال امام سجاد ( ع ) ، در همان ايام سلطنت ناصر الدين شاه به شيوهء چاپ سنگى ، چاپ و منتشر شده است .