جلوس ابرهة الاشرم در مملكت يمن شش هزار و يكصد و بيست سال بعد از هبوط آدم عليه السّلام بود « 1 » [ تبابعهء يمن ] بعضى از سير ابرهة الاشرم و ذكر اينكه چگونه او اشرم لقب يافت از پيش گذشت و مرقوم شد كه بعد از قتل أرياط به حكم نجاشى ملك حبشه سلطنت يمن يافت . اما چون پادشاهى يمن بر أبرهه محكم گشت و نجاشى گناه او را معفو داشت بدين شكرانه همى صدقه كرد و با مردم مسكين و درويش همى عطا داد و در شهر صنعاء « 2 » كنيسه‌اى « 3 » به نام نجاشى برآورد و قلّيس نام كرد بدان رصانت « 4 » و صيانت كه هيچ كس را مانند آن بنا معاينه نرفته بود . لاجرم نام آن كليسيا در بلاد و امصار جهان پراكنده گشت و ابرهه به سوى نجاشى نامه كرد كه اينك در مدت چهار ( 4 ) سال به نام تو بنيانى برآورده‌ام كه هيچ كس انباز « 5 » آن نكرده است ، و اين بسى بهتر است از خانهء مكّه كه مردم عرب بدانجا به زيارت شوند و از پاى نخواهم نشست تا اين زيارتگاه را از مكّه بدين خانه نيفكنم ؛ زيرا كه بسى از مردم يمن همه‌ساله به حجّ مكّه روند و اين از بهر رعيّت نجاشى زيانى باشد . چون اين به نجاشى رسيد شاد شد و حكم داد تا رعيّت او جز در صنعا به حج كردن نشوند و هيچ خانه را جز قلّيس حرم نخوانند .

--> ( 1 ) . برابر ص 343 جلد دوم از كتاب اول چاپ سنگى ناسخ التواريخ . ( 2 ) . از شهرهاى يمن . ( 3 ) . كنيسه : محل عبادت يهود و نصارى . ( 4 ) . رصانت : استحكام . ( 5 ) . انباز : شريك و مانند .