دويم : عباس . سيم : حمزه . چهارم : عبد اللّه . پنجم : ابو طالب كه عبد مناف لقب داشت . ششم : زبير . [ كنيه‌اش ابو طاهر بود ] . هفتم : حجل كه از كثرت خير به غيداق ملقّب گشت . هشتم : مقوّم . [ او را عبد الكعبه نيز گفته‌اند ] . نهم : ضرار . دهم : ابو لهب كه عبد العزّى لقب بودش « 1 » . و او را شش دختر بود : اول : صفيّه كه مادر زبير بن العوّام است . دوم : امّ حكيم البيضاء « 2 » . سيم : عاتكه . چهارم : اميمه . پنجم : أروى كه جدهء عثمان بن عفان است . ششم : برّه نام داشت . و مادر عباس و ضرار ، نبيله « 3 » نام داشت و او دختر خباب بن كليب بن مالك بن عمرو بن عامر بن زيد مناة بن عامر بن سعد بن الخزرج بن تيم اللّات بن النّمر بن قاسط بن هنب بن اقصى بن جديلة بن اسعد بن ربيعة بن نزار است . و مادر حمزه و مقوّم و حجل و يك دختر كه صفيّه نام داشت هاله است و او دختر اهيب بن عبد مناف بن زهرة بن كلاب بن مرّة بن كعب بن لؤىّ بود . و مادر عبد اللّه و ابو طالب و زبير و آن سه دختر ديگر فاطمه نام داشت « 4 » و او دختر

--> ( 1 ) . پسران عبد المطلب را بعضى از مورخان دوازده ( 12 ) نفر نوشته‌اند و اينان علاوه بر ده نفر قثم را ذكر كرده‌اند كه در كودكى درگذشت و غيداق و حجل را هم دو نفر دانسته و نام حجل را مغيره نوشته‌اند . گروه ديگر از مورخان مقوم و عبد الكعبه را نيز دو نفر دانسته و پسران عبد المطلب را سيزده نفر شمرده‌اند ( نقل از پانوشت دكتر آيتى بر تاريخ يعقوبى ، 1 / 326 ) . ( 2 ) . متن : ام حليم . ( 3 ) . تاريخ يعقوبى : نتيله . ( 4 ) . به روايت يعقوبى : ام حكيم يعنى بيضاء ، و عاتكه و برّه و اروى و اميمه كه مادرشان -