و ذلك اذا قتل المظلوم بيثرب و ابن عمه فى الحرم و ظهر الخفى فوافق الوسمىّ فعند ذلك يقبل المشئوم بجمعه الظلوم فيظاهى الرّوم بقتل القروم فعندها ينكسف كسوف اذا جاء الرّجوف و صفّ الصّفوف ثمّ يخرج ملك من اليمن من صنعا و عدن ابيض كالقطن اسمه حسين او حسن فيذهب بخروجه غمر الفتن فهناك يظهر اللّه مباركا زكيا و هاديا مهديا و سيّدا علويّا ينفرج النّاس اذا أتاهم به من اللّه الّذى هداهم فيكشف بنوره الظّلماء و يظهر به الحق بعد الخفاء و يفرّق الاموال فى النّاس بالسّواء و يغمد السّيف فلا يسفك الدّماء و يعيش النّاس فى البشر و الهناء و يغسل بماء عدله عين الدّهر من القذى و يردّ الحقّ على اهل القرى و يكثر فى النّاس الضيافة و القرى و يرفع بعدله الغواية و العمى كانّه كان غبارا و انجلا ، فيملأ الارض عدلا و قسطا و الايّام حيّا و هو علم للسّاعة بلا افتراء . اين جمله بىزياده و نقصان كلام سطيح است و خلاصهء معنى آن اين است كه فرمايد : چون اندك شوند اخيار و طغيان كنند اشرار و مردم قطع ارحام فرمايند و حلال از حرام نشناسند و با هيچ پيمان و عهد نپايند ، آنگاه ستارهء ذو ذنب باديد آيد و قبائل عرب ترسان و هراسان باشند ، در اين وقت سحاب از سيلان بازايستد و انهار را جريان نماند و بلاى قحط و غلا در افتد ، پس جماعتى از مردم بربر خروج كنند و بر اسبها زين زرّين بندند ، و علمهاى زرد بر پاى كنند ، و مصر را فروگيرند . آنگاه از اولاد صخر مردى با لشكر به سوى كوفه تاختن كند و آن اراضى را مسخّر فرمايد و مردان را بكشد و زنان را با پستانها بياويزد و دختران را مكشوف و برهنه بدست لشكريان دهد ، در آن هنگام قائم آل محمّد صلّى اللّه عليه و آله ظاهر شود و از پس او مردى بزرگوار در مدينه شهيد شود ، و پسر عم او در مكّه به قتل آيد ، و اين در ماه ربيع الاول باشد . از پس اين واقعه ، بزرگان روم مقتول شوند و كسوفى نيز واقع گردد ، آنگاه ملكى از يمن باديد آيد كه نام او حسين يا حسن باشد و از خروج او فتنه‌هاى برخاسته فرو نشيند . و در آن هنگام دولت صاحب الزّمان صلوات اللّه عليه جهان را فروگيرد و خونريزى به كران رسد و مالها بر مردم بالسّويه قسمت شود ، و قبايل در طرب و راحت درآيند ، و با هم مهربان و دوست باشند ، و يكديگر را ميهمان كنند ، و كار همه به عدل و نصفت رود و اين علامت قيامت باشد . بالجمله سطيح با شق چنان كه در يك ساعت متولد شدند هم در يك ساعت