( 1 ) طبرسى در إعلام الورى مىنويسد : رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله سؤال كرد : آن چه كسى است كه ملائكه او را در سينهء كوه غسل مىدهند ؟ سپس از همسرش پرسيدند و او گفت : حنظلة در حال جنب از منزل خارج شد ! « 1 » ( 2 ) مقتل جمعى از شهدا عمرو بن جموع از اوّلين كسانى بود كه بعد از پراكنده شدن مسلمانان زخمى شد و لنگان‌لنگان راه مىرفت و مىگفت : به خدا قسم كه من مشتاق بهشت هستم و پسرش نيز به دنبال وى حركت مىكرد تا اين كه هر دو شهيد شدند . « 2 » اما عبد اللّه بن حجش يك روز قبل از احد به رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله گفته بود : اى رسول خدا ، اينها را مىبينم كه در چه جايى اردو زده‌اند و من به درگاه خداى عز و جلّ دعا كرده و گفته‌ام : خدايا ، تو را قسم مىدهم كه مقدّر بفرما كه فردا به هنگامى كه با دشمن روبه‌رو مىشويم ، آنها مرا بكشند و مرا ذبح كنند و سپس مثله‌ام كنند ؛ آن‌گاه در جهان ديگر با اين وضع تو را ملاقات كنم . و تو از من سؤال كنى : در چه راهى اين گونه شده‌اى ؟ و من بگويم : در راه تو ! من درخواست ديگرى از تو دارم ، اى رسول خدا ؛ و آن اين است كه تركه‌ام را پس از من بپذيريد ، و رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله فرمود : خوب . پس از بروز جنگ احد ، عبد اللّه آن قدر جنگيد تا به شهادت رسيد و كاملا مثله ( پاره پاره ) شد . « 3 » ( 3 ) واقدى مىگويد : گفته‌اند كه مالك بن دخشم از كنار خارجة بن زيد بن ابى زهير گذشت و ديد كه خارجه در حالى كه سيزده زخم برداشته و هر كدام به تنهايى براى از بين بردن او كافى است ؛ نشسته است ! پس به او گفت : آيا مىدانى كه محمد كشته شد ! خارجه گفت : اگر محمد كشته شده باشد ؛ خداى محمد كه زنده است و نمىميرد ، محمد رسالت پروردگار خود را به انجام رسانيد و تو هم بايد در راه دين خودت جهاد كنى ! از كنار سعد بن ربيع گذشت كه دوازده زخم برداشته بود كه هر كدام به تنهايى براى از بين بردن او كافى بود . به او گفت : آيا مىدانى كه محمد كشته شده است ؟ سعد گفت : من شهادت مىدهم كه محمد رسالت پروردگارش را رسانيد و تو در راه دين خود جهاد كن و بدان كه خداوند زنده است و نمىميرد .

--> بزرگان و اشراف گروهت اتفاق افتاد و من چه قدر تو را از اين مرد بر حذر مىداشتم ! سپس فرياد زد : اى جماعت قريش ، حنظلة را مثله نكنيد ، اگر چه مخالف من و شما بوده است و بدين ترتيب تمام شهدا مثله شدند ، مگر حنظله . ( ج 1 ، ص 274 ) ( 1 ) . اعلام الورى ، ج 1 ، ص 182 . ( 2 ) . مغازى واقدى ، ج 1 ، ص 264 - 265 . ( 3 ) . همان ، ص 291 .