مشركان را گفتند راه شما به صواب نزديك‌تر از طريقهء اهل ايمان است . آنان كسانىاند كه خداوند از رحمت خود دورشان كرده و كسى را كه خدا از رحمت خود دور كند ياورى برايش نخواهى يافت . مگر اينان اختيار ملت را دارند ؟ در اين صورت پوستهء هستهء خرمايى هم به مردم نمىدادند يا به آنان كه خدا از كرمش بهره‌مندشان كرده است حسد مىورزند . حق اين است كه ما بر خاندان ابراهيم كتاب و حكمت عطا كرديم و ملك عظيمى در اختيارشان نهاديم . جمعى از آنان به او ايمان آوردند و جمعى روى گرداندند . آتش افروختهء جهنم آنان را بسنده است . ( 1 ) مفيد در ارشاد مىنويسد : قريشيان از دعوت به جنگ با رسول الله با نشاط و فعّال شدند ، و در اين حال ابو سفيان به آنها گفت : هرآينه خدا ! شما را بر دشمنتان تمكين و قدرت داده است ! اين جماعت يهودند كه عليه محمد با شما متحد شده‌اند و از شما جا نمىشوند تا بر محمد پيروز شويد يا همگى شكست بخوريد . با اين اقدام يهود ، عزم و ارادهء قريش در جنگ با رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله تقويت شد ! سپس يهوديان ( از مكه ) خارج شدند و نزد قبايل غطفان و قيس عيلان رفتند و آنها را بر جنگ با رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله فرا خواندند و پيروزى و كمك به آنها را تضمين كردند و به آنها خبر دادند كه با قريش بر سر اين مسأله به توافق رسيده‌اند . « 1 »

--> است . و واقدى اضافه كرده است : كه ابى عامر راهب با بيش از ده نفر يهودى به مكه آمدند . . . و به قريشيان گفتند : ما در كنار شما هستيم تا هنگامى كه محمّد را شكست بدهيم . ابو سفيان گفت : آيا فقط همين باعث حضور شما در اينجا شده است ؟ گفتند : بله . آمده‌ايم تا با شما در دشمنى و جنگ با محمد پيمان ببنديم . ابو سفيان گفت : خوش آمديد ، بهترين مردم نزد ما كسانى هستند كه در دشمنى و جنگ با محمّد ما را يارى دهند . گروه يهودى گفتند : براى پيمان بستن ، پنجاه نفر از بزرگان قريش - كه تو هم در ميان آنها باشى - را انتخاب كن تا با هم به كنار پرده‌هاى كعبه برويم و دل‌هايمان را به ديوار كعبه بچسبانيم و سپس همگى به خدا قسم بخوريم كه هيچ كدام ديگرى را تنها نگذاريم و تصميمات ما در مورد اين مدد تا هنگامى كه حتى يك نفر از ما زنده است ، واحد باشد ! پس اين كار را انجام دادند و بر اين مطلب هم قسم شدند و پيمان بستند ، سپس بعضى از قريشيان به بعضى ديگر گفتند : هرآينه رؤساى اهل يثرب و اهل علم و كتاب قديم پيش شما آمده‌اند ، پس از آنها بپرسيد كه كدام يك از ما يا محمد بر هدايت هستيم ؟ پس ابو سفيان از آنها پرسيد : اى جماعت يهود ؛ شما اهل علم و كتاب قديم هستيد ، پس به ما خبر دهيد كه دين و آئين ما بهتر است يا دين و آئين محمد ؟ ما آباد كنندهء بيت الحرام هستيم و براى حجاج شتر نحر مىكنيم و آنها را سيراب مىسازيم و بت‌ها را مىپرستيم . يهوديان گفتند : شما كه احترام خانه كعبه را نگه مىداريد و حجاج را سيراب مىكنيد و شتر براى آنها قربانى مىكنيد و آنچه با كه پدرانتان مىپرستيده‌اند ، مىپرستيد ، اولى به حق و هدايت هستيد . و خداوند دربارهء آنها نازل كرد : « أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوتُوا . . . » * مغازى واقدى ، ج 2 ، ص 441 - 442 . و اين آيات مربوط به سورهء نساء ، آيه‌هاى 51 - 55 مىباشد . ( 1 ) . ارشاد ، ج 1 ، ص 95 . و اعلام الورى ، ج 1 ، ص 190 . و مجمع البيان ، ج 8 ، ص 533 به نقل از ابن كعب قرظى .