الشيخ محمد هادي اليوسفي الغروي ( مترجم : حسينعلى عربى )

335

موسوعة التاريخ الإسلامي ( تاريخ تحقيقى اسلام ) ( فارسي )

نازل مىكنيم كه در برابر آن گردن خم كنند . هيچ تذكر تازه‌اى از طرف خداى رحمان به آنها داده نشد ، جز اين كه از آن روى گرداندند و به طور يقين تكذيب كردند ، اما به زودى اخبار آنچه مورد تمسخرشان قرار گفته بود به آنها خواهد رسيد . و در اواخر آن مىگويد : « نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ . عَلى قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ الْمُنْذِرِينَ . بِلِسانٍ عَرَبِيٍّ مُبِينٍ . وَ إِنَّهُ لَفِي زُبُرِ الْأَوَّلِينَ . أَ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُمْ آيَةً أَنْ يَعْلَمَهُ عُلَماءُ بَنِي إِسْرائِيلَ . وَ لَوْ نَزَّلْناهُ عَلى بَعْضِ الْأَعْجَمِينَ . فَقَرَأَهُ عَلَيْهِمْ ما كانُوا بِهِ مُؤْمِنِينَ . كَذلِكَ سَلَكْناهُ فِي قُلُوبِ الْمُجْرِمِينَ . لا يُؤْمِنُونَ بِهِ حَتَّى يَرَوُا الْعَذابَ الْأَلِيمَ . فَيَأْتِيَهُمْ بَغْتَةً وَ هُمْ لا يَشْعُرُونَ . فَيَقُولُوا هَلْ نَحْنُ مُنْظَرُونَ . أَ فَبِعَذابِنا يَسْتَعْجِلُونَ . أَ فَرَأَيْتَ إِنْ مَتَّعْناهُمْ سِنِينَ . ثُمَّ جاءَهُمْ ما كانُوا يُوعَدُونَ . ما أَغْنى عَنْهُمْ ما كانُوا يُمَتَّعُونَ . وَ ما أَهْلَكْنا مِنْ قَرْيَةٍ إِلَّا لَها مُنْذِرُونَ . ذِكْرى وَ ما كُنَّا ظالِمِينَ . وَ ما تَنَزَّلَتْ بِهِ الشَّياطِينُ . وَ ما يَنْبَغِي لَهُمْ وَ ما يَسْتَطِيعُونَ . إِنَّهُمْ عَنِ السَّمْعِ لَمَعْزُولُونَ . فَلا تَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ فَتَكُونَ مِنَ الْمُعَذَّبِينَ . وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ . وَ اخْفِضْ جَناحَكَ لِمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ » « 1 » ؛ ( 1 ) و روح الامين ( جبرئيل ) آن را به زبان عربى فصيح بر قلب تو نازل كرده است تا از انذاركنندگان باشى . به راستى وصف آن در كتاب‌هاى پيشينيان نيز آمده است ، آيا همين نشانه كافى نيست كه علماى بنى اسرائيل به خوبى از آن خبر دارند . اگر آن را بر يكى از عجميان نازل مىكرديم و براى شان مىخواند به آن ايمان نمىآوردند . بدين گونه قرآن را در دل گنهكاران وارد مىكنيم آنها قبل از ديدن عذاب دردناكى كه از آن غافل بوده‌اند و ناگهان به آنها مىرسيد ايمان نمىآوردند . مىگويند : « آيا مهلتى به ما داده خواهد شد ؟ چرا براى رسيدن به عذاب ما شتاب مىكنند ؟ ديديد اگر چند سالى بهره‌مندشان ساختيم آنگاه عذابى كه وعده داده شده است به آنها رسيد ، اين بهره‌اى نيست كه برايشان مفيد و مدافع آنها واقع شود . هيچ قريه‌اى را هلاك نكرديم مگر اين كه هشداردهندگانى فرستاديم تا پندى باشد ، زيرا ما ستم نمىكنيم . شياطين هرگز اين قرآن را نياوردند و سزاوار آنها نيست و چنين كارى نمىتوانستند ، آنان از پنهانى گوش فرا دادن بركنارند . هيچ معبودى را با خدا مخوان كه از گروه عذاب‌شوندگان خواهى بود . خويشاوندان نزديكت را هشدار بده و بال بر سر مؤمنانى كه از تو پيروى مىكنند بگستر . ( 2 ) اين همه خطاب و عتاب و بلكه تهديد به عذاب و تمام راه‌هاى عذر و بهانه را به وسيلهء

--> ( 1 ) . شعراء ( 26 ) ، 193 - 215 .