( 1 ) اما يعقوبى در مورد نزول سورهء مدّثّر مىگويد : رسول الله صلّى اللّه عليه و آله پس از رسيدن به چهل سالگى به پيامبرى مبعوث شد . . . و بر تن جبرئيل آبدستى از سندس بود و براى او يك صندلى از بهشت را پيش آورد و او را بر آن نشانيد و به او اعلام كرد كه او فرستادهء خداست و به او پيام الهى را ابلاغ نمود و به او گفت : « اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ » ؛ بخوان به نام پروردگارت كه تو را خلق كرد . و فرداى آن روز نزد او آمد و او را ديد كه خود را در گليمى پيچيده است ، براى همين به او گفت : « يا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ قُمْ فَأَنْذِرْ » ، اى پيامبر كه خود را در گليم پيچيده‌اى ، برخيز و به انذار مردم بپرداز . » « 1 » ( 2 ) آيا قرآن در دوران كتمان رسالت نازل شده است ؟ از جمله چيزهايى كه بر عدم نزول قرآن در دوران كتمان دلالت مىكند ، اين است كه در تمام آياتى كه پيش از سورهء حجر نازل شده ، چيزى نمىيابيم كه متناسب با دوران كتمان باشد . سورهء حجر ، كه به ترتيب پنجاه و چهارمين سورهء قرآن مىباشد و در آخر آن آمده است : « فَاصْدَعْ بِما تُؤْمَرُ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِينَ » ؛ آشكار كن به آنچه كه مأمور شده‌اى و از مشركين روى گردان . و سورهء شعراء كه چهل و هفتمين سورهء قرآن مىباشد و پيش از حجر در ترتيب نزول است ، در اواخر آن آمده است : « وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ » ؛ خويشاوندان نزديكت را انذار كن كه همهء اينها با شرايط دوران كتمان سازگارى ندارد از خصوصيات سوره‌هاى مكى - از جمله سوره‌هاى مذكور - اين است كه خطاب‌هاى آن متوجه مشركين است و با آنها به خاطر كفرشان و انكار مبدأ و معاد جدال و بحث مىكند و اين چيزى است كه با كتمان تناسبى ندارد بلكه با اعلان متناسب است . ( 3 ) پس سوره‌هاى نمل و قصص و إسراء و يونس و هود و يوسف و حتّى سورهء حجر كه از سوره‌هاى نازل شده پس از شعراء مىباشد ، با مشركين گفتگو كرده و آنها را ملامت مىكند . به خصوص كه سورهء حجر در ابتدا مىگويد : « رُبَما يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ كانُوا مُسْلِمِينَ . ذَرْهُمْ يَأْكُلُوا وَ يَتَمَتَّعُوا وَ يُلْهِهِمُ الْأَمَلُ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ . وَ ما أَهْلَكْنا مِنْ قَرْيَةٍ إِلَّا وَ لَها كِتابٌ مَعْلُومٌ

--> ( 1 ) . تاريخ يعقوبى ، ج 2 ، ص 23 . و اين بسيار شبيه آن چيزى است كه قطب راوندى در الخرائج و الجرائح ، ج 1 ، ص 83 ، حديث 36 از امام صادق عليه السّلام روايت كرده است كه آن حضرت فرمود : حضرت محمد صلّى اللّه عليه و آله گوسفندان عمويش ابو طالب را مىچرانيد . . . تا اين كه به چهل سالگى رسيد . . . و جبرئيل .