از شرور و اخلاق ناپسند برحذر مىداشت . او حضرت محمد صلّى اللّه عليه و آله را مورد خطاب قرار مىداد و مىگفت : السلام عليك يا محمد يا رسول اللّه . در آن هنگام او جوانى بود و هنوز به رسالت نرسيده بود و گمان مىكرد كه اين صدا از سنگ‌ها و اشياى ديگر است ، اما هنگامى كه تأمل مىكرد چيزى را نمىديد . » « 1 » ( 1 ) در تفسير منسوب به امام حسن عسكرى عليه السّلام به نقل از پدرش آمده است : « هنگامى كه رسول خدا ، تجارت به سوى شام را كنار گذاشت و تمام اموالى را كه از راه تجارت به دست آورده بود صدقه داد ، هر روز صبح به بالاى كوه حراء مىرفت و از بالاى قلّه به آثار رحمت الهى و انواع عجيب رحمت و حكمت‌هاى بديع خدا مىنگريست . او به اطراف آسمان و زمين و دشت‌ها و درياها نگاه مىكرد و از آثار شگرف الهى عبرت مىگرفت و با اين مشاهده ، آيات الهى را متذكر مىشد و خدا را چنان كه بايد عبادت مىكرد . » « 2 » طبرسى در إعلام الورى مىنويسد : ( 2 ) على بن ابراهيم كه از بزرگان حديث اماميه است مىگويد : « هنگامى كه رسول الله صلّى اللّه عليه و آله به سى و هفت سالگى رسيد ، در خوابش چنان مىديد كه گويى هاتفى مىآيد و مىگويد : يا رسول اللّه ! و در اين حال او مشغول چراندن گوسفندان ابو طالب بود . او ديد كه شخصى مىگويد : يا رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله پس فرمود : تو كيستى ؟ گفت : من جبرئيل هستم كه خدا مرا به سوى تو فرستاده است تا تو را به عنوان رسول خدا برگزينم . رسول الله صلّى اللّه عليه و آله آن را مخفى نگه مىداشت ، پس جبرئيل آبى از آسمان فرو آورد و گفت : اى محمد ! بلند شو و وضو بگير . بدين سان وضو گرفتن و شستن صورت و دست‌ها و مسح سر و پاها را به وى آموخت . » « 3 » ( 3 ) ابن شهر آشوب اين مطالب را در « مناقب » ذكر كرده و قبل از آن در فصل مبعث به بيان درجات بعثت پرداخته و گفته است : « بعثت رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله داراى درجاتى بوده است : اولين درجهء آن رؤياى صادقه و دومين درجهء آن چيزى است كه شعبى و داود بن عامر « 4 » آن را نقل

--> ( 1 ) . شرح نهج البلاغة ، ج 13 ، ص 207 و از او در بحار الانوار ، ج 15 ، ص 361 آمده است . ( 2 ) . تفسير منسوب به امام حسن عسكرى عليه السّلام چنان كه در بحار الانوار ، ج 18 ، ص 205 آمده است . ( 3 ) . إعلام الورى ، ج 1 ، ص 102 و از او در قصص الانبياء ، ص 318 و از او در مناقب ابن شهر آشوب ، ج 1 ، ص 43 . و در آخر خبر طبرى آمده است : هنگامى كه چهل‌ساله شد جبرئيل به او دستور داد كه نماز بخواند و حدود آن را به وى آموخت ، اما وقت آن را معين نكرد و براى همين رسول الله در هر وقتى دو ركعت نماز مىخواند ، و علّت تأخير ركوع و سجود هم خواهد آمد . ( 4 ) . همچنين در مناقب ، ج 1 ، ص 41 . و صحيح همان چيزى است كه داود از عامر شعبى روايت كرده است .