چنان راه مىرفت كه گويا از سرازيرى پايين مىآيد و چنان بود كه مثل او در قبل و بعد از وى ديده نشده است . « 1 » در اين صورت عجيب نيست كه خديجه او را به خودش ترغيب كند و آن‌گاه دردهايش را به جان بخرد و با قلب و عقل و مالش از او حمايت كند تا آن كه يك يا دو سال قبل از هجرت به مدينه و در شصت و پنج سالگىاش زندگانى را وداع كند . « 2 » ( 1 ) پندارهاى بىپايه اين كه گفتيم خديجه مايل به ازدواج با نبىّ اكرم صلّى اللّه عليه و آله بود و خودش را به وى پيشنهاد كرد به اين معنا نيست كه آنچه را حلبى در سيره‌اش نقل نموده ، تصديق كنيم . او مىگويد : رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله قبل از ازدواج بر خديجه وارد شد كه او دستش را گرفت و آن را بر سينه‌اش گذاشت ! « 3 » چنان كه شكى نداريم كه اين قول هم دروغ است كه عموى خديجه از اين كه وى با يتيم ابو طالب ازدواج كند ، مخالف بود ، لذا خديجه به حيله متوسّل شد و به او شراب نوشانيد و او در حالت مستى خديجه را به ازدواج محمد صلّى اللّه عليه و آله درآورد و پس از آن كه به هوش آمد و خود را در مقابل كار انجام شده ديد ، چاره‌اى جز قبول نداشت . « 4 » اين چيزى است كه با اخلاق و مرام رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله و خديجه ام المؤمنين متعارض است و جعل شده است تا كرامت و شرافت نبى اكرم صلّى اللّه عليه و آله از سوى دشمنان اسلام يا دوستان احمق و غافل مورد خدشه قرار گيرد و ما از اين دشنام‌ها و تهمت‌ها به خدا پناه مىبريم . « 5 » ( 2 ) اين كه خديجه خودش پيشنهاد ازدواج را به محمد صلّى اللّه عليه و آله داده و اين كه محمّد در گرفتن دستش پيش دستى نكرده است ، بهترين جواب به اتهام‌هاى باطل بعضى از مستشرقين است كه گفته‌اند : رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله به طمع مال و ثروت خديجه با وى ازدواج كرد . اين عشق و علاقه يك طرفه باقى نماند بلكه نبىّ اكرم صلّى اللّه عليه و آله نيز آن را با مهر و محبّت و حق‌شناسى در زمان حيات خديجه و بعد از مرگش پذيرفت و حتى اين مهر و محبت ، گاهى

--> ( 1 ) . اصول كافى ، ج 1 ، ص 443 . ( 2 ) . نك : سيرة المصطفى ، ص 62 - 63 . ( 3 ) . السيره الحلبية ، ج 1 ، ص 140 . ( 4 ) . همان ، ص 138 - 140 . ( 5 ) . نك : الصحيح از سيد مرتضى ، ج 1 ، ص 117 - 119 .