پرنده‌اى سه سنگ به همراه داشت كه يكى را به منقار و دو تا را به پاهايش گرفته بود و لشكريان را با اين سنگ‌ها مورد هدف قرار مىدادند و اجسادشان در اثر اصابت سنگ پاره پاره مىشد و بدين ترتيب خداوند همهء آنها را به درك و اصل كرد و قبل از آن هيچ كس اين پرندگان و آن سنگ‌ها را نديده بود . « 1 » ( 1 ) قمى در تفسيرش مىگويد : پرندگان بر بالاى سرشان بال بال مىزدند و سرهايشان را هدف قرار مىدادند . سنگ‌ها از سرشان فرو مىرفت و از پايين بدنشان خارج مىشد و همانطور كه خداوند متعال فرموده است به « العصف المأكول » تبديل شده بودند و آن كاهى است كه بعضى از آن خورده شد و مقدارى از آن باقى مانده است . سپس از امام صادق عليه السّلام روايت كرده است كه اصل جدرى ( آبله ) از همان سنگ‌هايى بوده كه به آنها اصابت مىكرده است . « 2 » ( 2 ) طبرسى در مجمع البيان از عياشى با اسناد از هشام بن سالم ، از امام صادق عليه السّلام روايت كرده است كه فرمود : خداوند پرندگانى شبيه پرستو را بر اصحاب فيل مسلط كرد كه در منقارشان سنگ‌هايى به شكل عدس بود . اين پرندگان بالاى سر افراد مىآمدند و سر آنها را هدف مىگرفتند و سنگ از مخرجشان خارج مىشد . و اين كار را تا نابودى تمام لشكريان ابرهه ادامه دادند . « 3 » ( 3 ) مرحوم صدوق در علل الشرائع با اسناد از امام صادق عليه السّلام روايت مىكند كه بعضى از آنها كه نجات يافتند ، آن قدر پيش رفتند تا به حضر موت رسيدند . « 4 » ( 4 ) طبرى از پنج طريق نقل مىكند كه پرندگانى به نام ابابيل از سوى دريا پيش آمدند و هر پرنده‌اى سه سنگ به همراه داشت كه يكى را به منقار و دوتاى ديگر را به پاها گرفته بود و سنگ‌ها را بر لشكريان ابرهه فرو ريختند و اين سنگ‌ها به هر جايى كه برخورد مىكرد ؛ آن را متلاشى مىكرد و زخم و تاول در آن ايجاد مىشد و آن اوّلين بارى بود كه گياهان و درختچه‌ها به وسيلهء سنگ‌ها متلاشى شدند و خداوند سيلى را فرستاد كه همهء آنها را جمع كرد و به دريا ريخت . « 5 »

--> ( 1 ) . روضة الكافى ، ص 84 و علل الشرائع ، ص 176 . ( 2 ) . تفسير قمّى ، ج 2 ، ص 442 . ( 3 ) . مجمع البيان ، ج 10 ، ص 540 - 542 . ( 4 ) . علل الشرائع ، ص 176 . ( 5 ) . تاريخ طبرى ، ج 2 ، ص 138 به نقل از ابن اسحاق و سيرهء ابن هشام ، ج 1 ، ص 56 .