( 1 ) البته گاهى اتفاق مىافتاد كه اجزاى گوشت مطابق با سهم‌هاى تيرها بود و نيازى به حيوان دوّم پيدا نمىشد و تنها در صورتى حيوان دوّم ذبح مىشد كه نسبت به بعضى از تيرها نقصان سهم وجود داشت . در اين ميان اگر كسى كه تيرش برنده شده است براى مرتبهء دوم وارد مسابقه شود و ببازد ، در اين صورت مىبايست تنها پول حيوانى را بپردازد كه تيرش در آن بازنده شده است . همچنين اگر چيزى از اجزاى گوشت ، پس از خارج كردن تمام چوبه‌هاى تير باقى مىماند ؛ ميان فقراى عشيره تقسيم مىشد . اين بود خلاصهء « ميسر » كه عرب‌هاى جاهل بدان افتخار مىكردند و مىپنداشتند كه اين از افعال شرافتمندانه و كريمانه است و در اين مورد اشعار بسيارى مىسروده‌اند و بر اين كار خويش افتخار مىكردند . » « 1 » ( 2 ) يهود در يثرب و نصارى در نجران و شام قيصر روم ، تيتوس بر شام و فلسطين و قدس مسلط شد و در سال 70 ميلادى هيكل يهود را منهدم كرد . سپس قيصر هوريان در سال 132 م . آنها را تار و مار كرد و در نتيجه بسيارى از آنها به حجاز و عدهء كمى به يمن فرار كردند . « 2 » چنين به نظر مىرسد كه قيصرهاى روم به خاطر تسلط بر يمن به اين سرزمين لشكركشى مىكردند ؛ زيرا قافله‌هاى تجارى فراوانى به اين سرزمين رفت و آمد مىكردند . همين لشكركشىها و اعزام گروه‌هاى تبشيرى ، از عوامل مهم نفوذ مسيحيت ، از ابتداى قرن چهارم ميلادى در يمن بوده است . حتى در عصر جاهلى ( قرن پنجم ميلادى ) نصرانيت در نجران و سرزمين‌هاى ديگر منتشر شده بود كه البته نجران از مهم‌ترين مراكز آن بود . « 3 » ( 3 ) نسب‌شناسان عرب معتقدند كه غساسنهء شام ، در اصل يمنى و از عرب‌هاى جنوب بوده‌اند كه همراه با قبايل بسيارى از قبيل : جزام و عاملة و قضاعه و كلب به سوى شمال هجرت كرده‌اند و گفته مىشود كه آنها در آنجا به عرب‌هاى ضجاعمه برخوردند و پس از جنگى بر آنها غالب شدند و حكومت آنجا را به دست گرفتند . مورخان عرب گمان مىكنند كه مؤسس سلسلهء آنها

--> ( 1 ) . تاريخ يعقوبى ، ج 1 ، 259 - 261 . ( 2 ) . جواد على ، تاريخ عرب قبل از اسلام ، ص 6 و الحياة العربية فى الشعر الجاهلي ، ص 126 - 143 . ( 3 ) . الحياة العربية ، ص 142 - 150 .