( مؤلّف گويد ) كه : بشر را سه خواهر بوده كه بر طريقهء او سلوك مىكردند ، و صوفيّه را اعتقاد تمامى است به او ، و او را « حافى » مىگفتند به واسطهء آن كه پاى برهنه بود هميشه و سبب پا برهنگيش ظاهرا آن بوده كه پا برهنه خدمت حضرت امام موسى عليه السّلام دويده و به سعادت عظمى رسيده . و بعضى نقل كرده‌اند كه سرّ پا برهنگى او را از خودش پرسيدند ، در جواب گفت : وَ اللَّهُ جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ بِساطاً [ 1 ] ادب نباشد كه بر بساط شاهان با كفش روند . وفات كرد سنهء دويست و بيست و شش . هشتم : در اهتمام آن حضرت است به اعانت مرد پير : روايت شده از زكريّاى اعور كه گفت : ديدم حضرت أبو الحسن موسى عليه السّلام را كه ايستاده بود به نماز و نماز مىخواند و در پهلوى آن حضرت پير مردى سالخورده بود قصد كرد كه از جاى برخيزد ، عصايى داشت مىخواست عصاى خود را به دست آورد حضرت با آن كه در نماز ايستاده بود خم شد عصاى پير را برداشت به دستش داد پس برگشت به موضع نماز خود . [ 2 ] ( مؤلّف گويد ) كه : از اين روايت معلوم مىشود كثرت اهتمام در امر پير مرد و اعانت او و اجلال و توقير او ، همانا روايت شده كه : هر كه توقير كند پير مردى را به جهت سپيدى مويش ، حقّ تعالى او را ايمن كند از ترس بزرگ روز قيامت . [ 3 ] و آن كه تجليل خدا است تجليل كسى كه در اسلام موى خود را سپيد كرده . و از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مروى است كه فرمود : گرامى داريد پيران را همانا از تجليل خدا است گرامى داشتن پير مردان . [ 4 ]

--> [ 1 ] سورهء نوح ، آيهء 19 . [ 2 ] بحار الأنوار ، ج 84 ، ص 304 ، ضمن ح 27 ، باب 17 . [ 3 ] النوادر راوندى ، ص 8 . [ 4 ] سفينة البحار ، ج 2 ، ص 728 .