اوّل : در سجدات و عبادات آن حضرت است در شبانه روز : روايت كرده شيخ صدوق از عبد اللّه قزوينى كه گفت : روزى بر فصل بن ربيع داخل شدم ، بر بام خانهء خود نشسته بود چون نظرش بر من افتاد مرا طلبيد ، چون نزديك رفتم گفت : از اين روزنه نظر كن در آن خانه چه مىبينى ؟ گفتم : جامه‌اى مىبينيم كه بر زمين افتاده است ، گفت : نيك نظر كن ، چون تأمّل كردم . گفتم : مردى مىنمايد كه به سجده رفته باشد . گفت : مىشناسى او را ؟ گفتم : نه ، گفت : اين مولاى تو است . گفتم : مولاى من كيست ؟ گفت : تجاهل مىكنى نزد من ؟ گفتم : نه ، من مولايى براى خود گمان ندارم . گفت : اين موسى بن جعفر عليه السّلام است ، من در شب و روز تفقّد احوال او مىنمايم و او را نمىيابم مگر بر اين حالتى كه مىبينى ، چون نماز بامداد را ادا مىكند تا طلوع آفتاب مشغول تعقيب است ، پس به سجده مىرود و پيوسته در سجده مىباشد تا زوال شمس و كسى را موكّل كرده است كه چون زوال شمس شود او را خبر كند ، چون زوال شمس مىشود برمىخيزد و بى آن كه وضويى تجديد كند مشغول نماز مىشود ، پس مىدانم كه به خواب نرفته بوده است در سجود خود و چون نماز ظهر و عصر را با نوافل ادا مىكند باز به سجده مىرود و در سجده مىباشد تا غروب آفتاب و چون شام مىشود به نماز برمىخيزد و بىآن كه حدثى كند يا وضويى تجديد نمايد مشغول نماز مىگردد و پيوسته مشغول نماز و تعقيب مىباشد تا وقت نماز خفتن داخل مىشود ، نماز خفتن را ادا مىكند ، و چون از تعقيب نماز خفتن فارغ مىشود افطار مىنمايد بر بريانى كه برايش مىآورند ، پس تجديد وضوء مىنمايد و بعد از آن سجده به جا مىآورد . و چون سر از سجده برمىدارد اندك زمانى بر بالين خواب استراحت مىنمايد پس برمىخيزد و تجديد وضوء مىنمايد و پيوسته مشغول عبادت و نماز و دعا و تضرّع مىباشد تا صبح و چون صبح طالع شد مشغول نماز صبح مىگردد . و تا او را به نزد من آورده‌اند عادت او چنين است و به