منقبت : قوله تعالى : « مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيانِ بَيْنَهُما بَرْزَخٌ لا يَبْغِيانِ فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ يَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَ الْمَرْجانُ . » 7621224 خ 0 112 خ يعنى ، بياميخت حقّ سبحانه دو درياى نور را در حالتى كه ملاقى باهم‌اند . ميان ايشان برزخى است كه از حدّ تجاوز نكند . پس به كدامى نعمتهاى پروردگار خود تكذيب مىكنيد ؟ برمىآيد از آن دو دريا مرواريد و مرجان . در كتاب شيخ الشيوخ شهاب الدّين سهروردى و تفسير عمده و درر به روايت سعيد بن جبير و سلمان فارسى به اسناد سفيان ثورى - رحمة اللّه عليه - مسطور است كه : « مراد از مرج البحرين مرتضى على است و فاطمه و از بينهما برزخ محمد مصطفى و از لؤلؤ و مرجان حسن و حسين - عليهم الصّلواة و السّلام . » [ مؤلف ] 8621224 خ 0 113 خ گويد : اگر كسى اعتراض كند كه در اول باب چنين مسطور شد كه آياتى كه مخصوص به امير المؤمنين است ذكر كرده مىشود و حال آنكه بعضى آيات مخصوص به ذات امير نيست بلكه حمزه و عبيده و سلمان و غيرهم داخلند ، جواب آن است كه چون امير المؤمنين مقتدا و پيشواى امّت است ، نزول امثال اين آيات نسبت به امير بالاصالة است و به ديگران بالمتابعة ؛ پس همانا كه مخصوص به آن حضرت - كرّم اللّه وجهه - بوده باشد . تمّ باب الاوّل بعون اللّه تعالى شأنه 9621224 خ 0 114 خ پىنوشت‌ها