محمد صالح الحسينى الترمذى ( كشفي )

229

مناقب مرتضوى ( فارسي )

به كرسى و به عرش و لوح محفوظ * به حقّ جبرئيل آن خوب منظر به ميكائيل و اسرافيل و صورش * به عزرائيل هوْل گور [ و ] ( 158 ) منكر به تورات و زبور و صحف و انجيل * به حقّ حرمت هر چار دفتر به حقّ آية الكرسى و يس * به حقّ سورهء طه سراسر به حقّ آدم و نوح ستوده * به حقّ هود و شيث دادگستر به درد يحيى و درمان لقمان * به ذو القرنين و لوط نيك محضر به ابراهيم و قربان كردن او * به اسحاق و به اسماعيل و هاجر به ختم انبيا احمد كه باشد * شفيع عاصيان در روز محشر به حقّ مكّه و بطحا و زمزم * به حقّ مروه و ركنى و مشعر به تعظيم رجب تا قدر شعبان * به حقّ روضه و تصديق داور به رنج اهل بيت و آل زهرا * به خون ناحق شبّير و شبّر به آب ديدهء طفلان محروم * به سوز سينهء پيران غمخوار كه بعد از مصطفى در جمله عالم * نبد فاضل‌تر و بهتر ز حيدر مسلّم بُد سلونى گفتن او را * كه علم مصطفى را بود داور يقين اندر سخا و علم و عصمت * ز پيغمبر نبود او هيچ كمتر اگر دانى بگو تو جز على كيست * كه دلدل زير رانش بود درخور چه گويم وصف آن شاهى كه جبريل * گهى بُد مدح‌گويش گاه چاكر بدان گفتم كه تا خلقان بدانند * كه سعدى زين سعادت نيست بىبر آيا سعدى تو نيكو اعتقادى * ز دين و اعتقاد خويش بر خور پىنوشت‌ها