وارد مىشوى . « 1 »

--> ( 1 ) : در طبقات حنابله زير شمارهء 1 / 320 تأليف قاضى ابن ابى يعلى حنفى چيزى است كه لفظ او اين است : شنيدم محمد فرزند منصور ميگويد : نزد احمد بن حنبل بوديم مردى به او گفت : اى ابو عبد اللَّه : چه ميگوئى در اين حديثى كه روايت شده كه على گفته است : من قسمت‌كننده آتش هستم ! گفت : نمىشناسيد اين كيست ؟ آيا بما روايت نشده كه پيامبر ( ص ) به على فرمود : دوست نميدارد ترا مگر مؤمن ، و دشمن نميدارد ترا مگر منافق ؟ گفتيم : آرى ، گفت : مؤمن كجا است ؟ گفتيم : در بهشت ، گفت : منافق كجا است ؟ گفتيم : در آتش ، گفت : پس على قسمت‌كننده آتش است . و در اللسان : 3 / 247 در حديث على ( ع ) : من قسيم آتشم ، قتيبى گفته است : مرادش اين است كه مردم دو گروه هستند : گروهى با من هستند و آنها بر هدايتند و گروهى بر من و آنها بر گمراهى هستند ، مانند خوارج ، پس من قسمت‌كنندهء آتشم نصفش با من در بهشت است ، و نصف ديگر كه بر من است در آتش مىباشد ، و قسيم فعيل است در معناى مقاسم است گفته شده : كه از آنها خوارج را اراده كرده است ، و گفته شده كه هر كه با او جنگ نمايد مراد او است مىگويم : لفظ حديث در ساير معجمها اين طور است : من قسيم آتشم ، به آتش ميگويم اين براى تو بگير او را ، و اين براى من است ترك كن او را ، و اين با معناى مقاسم مناسب است ، همان طورى كه اعمش از موسى فرزند طريف از عباية از على روايت كرده است و اعمش او را روايت مىنمود ، چون بر او انكار كرده و عيب گرفتند كه روايت اين حديث را فضه و زيديه و شيعه را تقويت مىكند از روايت او خوددارى كرد .