و كناره‌گيرى مردم بر او سخت آمد به على عليه السّلام دستور داد كه آنها را گرد آورد ، پس على آنها را جمع كرد ، وقتى كه جمع شدند ، در ميان آنان تكيه به على كرده به پا خواست ، ستايش و سپاس خدا را بجا آورده و سپس فرمود : اى مردم كناره‌گيرى شما را از من نه پسنديدم ، تا بخيالم آمد كه نسلى دشمن‌تر از نسل من پيش شما نيست ، بعد فرمود ليكن خدا على بن ابى طالب را نسبت به من طورى قرار داده كه من پيش خدا دارم ، خدا از او خوشنود باشد مانند آنكه من از او خوشنود هستم ، زيرا او چيزى بر دوستى و محبت من ترجيح نداده و مقدم نمى كند ، و بعد دستهايش را بلند كرده و فرمود : كسى كه من مولاى او هستم على مولاى او است ، خدايا دوست بدار كسى را كه او را دوست دارد ، و دشمن بدار كسى را كه او را دشمن بدارد . گفت : مردم به سوى پيامبر خدا ( ص ) شتافته و گريه و زارى كرده و ميگفتند اى پيامبر خدا ما از تو كناره نگرفتيم جز ترس آنكه بر تو فشار بيايد ، پس از كارهاى ناشايسته نفسهايمان ، و خشم پيامبر خدا به خدا پناه ميبريم ، در اين هنگام پيامبر خدا از آنها خوشنود گرديد . ( 1 ) 38 - نقل كرد به من ابو القاسم فضل فرزند محمد فرزند عبد اللَّه اصفهانى كه در واسط بر ما وارد شده بود در سال 434 ده روز از ماه رمضان مانده از كتابش ( املاء ) گفت : نقل كرد بما محمد فرزند على فرزند عمر فرزند مهدى گفت : كه نقل نمود بما سليمان فرزند احمد فرزند ايوب طبرانى گفت : نقل نمود بما احمد فرزند ابراهيم فرزند كيسان ثقفى اصفهانى گفت : حديث كرد بما اسماعيل فرزند عمر بجلى گفت : نقل كرد بما مسعر فرزند كدام از طلحة فرزند مصرف از عميرة فرزند سعد گفت : در منبر على عليه السّلام را ديدم كه ياران و اصحاب پيامبر خدا را قسم ميداد و مىفرمود : هر كه از پيامبر خدا ( ص ) در روز غدير خم به آنچه شنيده گواهى بدهد ؛