وفات مؤلف و محل دفن او سخنها و نظريه‌هاى علماء و مورّخان در تاريخ وفات مؤلف مختلف و گوناگون و ضد و نقيض هم است . گفته ابن اثير در ( اللباب ) كه زبيدى هم از او در ( تاج العروس ) پيروى كرده اين است ، كه در سال 534 جهان را بدرود گفته است ، و ليكن سمعانى تصريح كرده كه در سال 483 از دنيا رفته است ، آنجا كه ميگويد و تصريح مينمايد : كه در بغداد در ماه صفر سال 483 بدجله افتاد و غرق شده ، و جنازه‌اش را به واسط حمل نموده و در آنجا به خاك سپردند ، كه ما اين قول را با دو دليل بهتر ميدانيم : 1 - سمعانى با فرزند مؤلف فرزند عبد اللَّه ابن مغازلى رابطهء بسيار نزديك و قوى داشته ، و در واسط دو نوبت از او حديث بيشترى شنيده ، و در مدت اقامت خود در واسط همواره ملازم و مصاحب او بوده است ، و كتاب ( ذيل تاريخ واسط ) تأليف و نوشتهء پدرش را از او گرفته و خوانده است ، ظاهرا بلكه متيقن است كه سبب و روز وفات و روز دفن و حمل كردن جنازه را به واسط كه با اين تفصيل بيان مىكند از فرزند او نقل كرده است ، ( و اهل البيت ادرى بما في البيت ) يعنى اهل خانه بيشتر بر وضع داخلى خانه آشنا ميباشند - را از او نقل كرده است . 2 - علامه مؤلف احاديثى كه از اساتيد خود روايت مىكند ، تاريخ شنيدن و خواندن احاديث و گاهى تاريخ اجازه‌اى را كه با وسيلهء نامه بدست مىآورده ، در بين سالهاى 433 تا 440 بوده است ، و اين نكته بحسب ظاهر و عادت نشان ميدهد كه در اين سالها بسن مردان كامل و كمترش بسن سى سالگى رسيده باشد ، زيرا دور است كه در كمتر از اين سن با اساتيد و بزرگان به مكاتبه و مراسله پرداخته شود و اگر چنانچه وفاتش در سال 534 اتفاق افتاده باشد ، بايد بيش از 130 سال عمر كرده باشد ، در حالى كه احدى اين اندازه عمر را براى مؤلف نقل نكرده و نگفته است .