مسكينم ! على ( ع ) به پا خواسته و گرده نانش را به او داد ، سپس سائلى آمد و گفت : طعامى به يتيم بدهيد ، فاطمه گرده نان را به او داد ، و بعد سائلى آمد و گفت : اسير را طعام بدهيد ! خادمهء او به پا خواسته و گرده نانش را به او داد ؛ و همان شبش را گرسنه و با شكم خالى خوابيدند ، و خدا عمل آنان را پذيرفته و قبول كرد ، و در حق آنها اين آيات را نازل فرمود . گفتار خداى متعال « فَإِمَّا نَذْهَبَنَّ بِكَ فَإِنَّا مِنْهُمْ مُنْتَقِمُونَ » س زخرف 41 يعنى اگر ترا ببريم بدرستى كه ما از آنان انتقام مىكشيم ( 1 ) 321 - خبر داد بما حسن فرزند احمد فرزند موسى غندجانى كه نقل كرد بما هلال فرزند محمد حفار كه حديث كرد بما اسماعيل فرزند على كه نقل كرد بما ابو على كه نقل نمود بما على بن موسى الرضا حديث كرد بما پدرم موسى نقل كرد بما پدرم جعفر نقل كرد بما پدرم محمد بن على الباقر از جابر فرزند عبد اللَّه انصارى گفت پيامبر خدا ( ص ) در حالى كه من نزديكترين آنها بودم در حجة الوداع به منى فرمود البته نيابم شما را كه بعد از من برگرديد كافر شويد ، كه بعضى از شما گردنهاى بعض ديگر را بزند ، به خدا قسم اگر اين كار را انجام بدهيد مرا در ميان آن لشكرى كه با شما جنگ مىكند مىشناسيد . سپس به پشت نگاه كرد ، بعد سه بار فرمود : يا على يا على يا على ، و ما ديديم كه جبرئيل به او اشاره كرد ، و خداى متعال بعد از او فرو فرستاد : « فَإِمَّا نَذْهَبَنَّ بِكَ فَإِنَّا مِنْهُمْ مُنْتَقِمُونَ » يعنى با على بن ابى طالب از آنان انتقام مىكشيم « أَوْ نُرِيَنَّكَ الَّذِي وَعَدْناهُمْ فَإِنَّا عَلَيْهِمْ مُقْتَدِرُونَ » يا آنچه را كه به آنها وعده داده‌ايم مىنمايانيم زيرا ما بر آنان قدرت و توانائى داريم ، و بعد اين آيه نازل گرديد « قُلْ رَبِّ إِمَّا تُرِيَنِّي ما يُوعَدُونَ رَبِّ فَلا تَجْعَلْنِي فِي الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ » .