گفتار خداى متعال وَ الَّذِي جاءَ بِالصِّدْقِ - س زمر 33 ( 1 ) 317 - خبر داد بما على فرزند حسين ( اذنا ) گفت : نقل كرد به ما على فرزند محمد فرزند احمد كه حديث كرد بما عبد اللَّه فرزند محمد حافظ كه نقل نمود به ما حسين فرزند على كه نقل كرد بما محمد فرزند حسن كه حديث كرد بما عمر فرزند سعيد از ليث از مجاهد در گفتهء خداى متعال « وَ الَّذِي « 1 » جاءَ بِالصِّدْقِ وَ صَدَّقَ بِهِ » ( آنچه راستى و درستى را آورد و او را تصديق نمود ) گفت محمد ( ص ) او را آورد و على بن ابى طالب ( ع ) تصديق نمود .

--> ( 1 ) مفسران و تابعان در تفسير آيه اختلاف دارند : 1 - مراد از آن كس كه راستى را آورده جبرئيل ، و مراد از آنكه تصديق نموده پيامبر ( ص ) است . 2 - عبد اللَّه بن عباس گفت : مراد از هر دو پيامبر ( ص ) مىباشد زيرا راستى آورده و آن گفتن لا إله الا اللَّه است و تصديق‌كننده هم او است . 3 - و در اخبار ما آمده است كه مراد از آن كس كه راستى و درستى آورده پيامبر خدا است ، و تصديق‌كنندهء آن على بن ابى طالب است ، زيرا شب معراج پيامبر خدا ( ص ) را كه بآسمانها بردند و ملكوت آسمانها را به او نشان دادند ، گفتند برو و بامت خود اينها را بگو ، گفت . بار خدايا مرا دروغگو ميشمارند ، فرمود : على تو را تصديق مىكند ، و آن صديق بزرگتر على بن ابى طالب است ، و دليل بر صديق بزرگتر بودن على روايتى است كه موافق و مخالف هر دو نقل كرده‌اند : كه صديقها سه نفرند : 1 - حزقيل مؤمن آل فرعون ، 2 - حبيب نجار مؤمن آل ياسين ، 3 - على بن ابى طالب و او بهترين و سرور آنها است .