على ( ع ) . ( 1 ) هنگامى كه خدا مرا بخواهد على را با من مىخواهد ، و وقتى كه روى زانوانم بنشينم على هم با من روى زانوانش مىنشيند ، و زمانى كه خدا مرا شفيع قرار دهد على را هم شفيع قرار مىدهد ، و آنگاه كه سخن مرا اجابت مىكند سخن على را قبول مىنمايد ، و به درستى كه او در همان مقام بر كليدهاى بهشت ياور من است . اى فاطمه بپاخيز ، بدرستى كه على و تابعان او فرداى قيامت نجات يافته و بخير و نيكى مىرسند . و گفت : وقتى فاطمه نشسته بود ، در آن هنگام پيامبر ( ص ) بسوى او آمده و نزدش نشست ، و فرمود : اى فاطمه چه شده بر من كه ترا گريان و اندوهناك مىبينم ؟ گفت : اى پدرم چرا گريه نكنم در حالى كه مىخواهى از من جدا شوى ، پيامبر ( ص ) به او فرمود : اى فاطمه نبايد گريه كنى ، و محزون باشى زيرا چاره‌اى از جدائى نيست . گفت : گريه فاطمه ( ع ) سخت گرديد ، سپس گفت : اى پدر كجا با تو ملاقات بنمايم ؟ فرمود : بر بالاى تپه حمد ملاقات مىكنى ، كه آنجا بر امتم شفاعت ميكنم ، گفت : اى پدر اگر آنجا ملاقات نكردم ، فرمود : نزد صراط ملاقات مىكنى ، در حالى كه جبرئيل از طرف راست من و ميكائيل از طرف چپ ، و اسرافيل گرفته از كمربندم ، و فرشته‌ها پشت سرم ، ندا مىكنم : اى پروردگار من امت من ، امت من ، حساب را بر آنان آسان فرما ، سپس بسوى امتم از راست و چپ نگاه مىكنم ، و هر پيامبرى در آن روز بفكر خود بوده و مىگويد : خدايا خودم ، خودم ، و من مىگويم : خدايا امت من امت من . پس نخستين كسى كه در روز قيامت بر من ملحق ميگردد تو و على و حسن و حسين ميباشيد ، و خدا ميفرمايد : اى محمد بتحقيق امت تو اگر با گناهانى مانند