فصل رسول صلّى اللّه عليه و آله گفت : انّ الحسن و الحسين شنفا العرش . و انّ الجنّة قالت : يا ربّ اسكنتنى الضّعفاء و المساكين ؟ فقال اللّه تعالى : الا ترضين انّى زيّنت اركانك بالحسن و الحسين ؟ ! فماست كما تميس العرش . « 1 » ابو هريره گويد : روزى گرمگاهى بود كه نزد رسول صلّى اللّه عليه و آله رفتيم . حسن و حسين عليهما السّلام هر يكى به دوش رسول صلّى اللّه عليه و آله نشسته بودند مىگفتند كه به دو چون اشتر . و رسول صلّى اللّه عليه و آله از اين كنار خانه بدان كنار خانه مىدويد و آواز ناقه مىكرد و مىگفت : نعم المطيّة مطيّتكما . و نعم العدلان انتما . و گويند كه مىگفت : و نعم الرّاكبان انتما . ابو هريره از سوراخ خانه مىنگريست . رسول صلّى اللّه عليه و آله وى را بديد . روى رسول صلّى اللّه عليه و آله سرخ شد و از غضب گفت : يا ابا هريرة ، زر غبّا تزدد حبّا . ابو هريره خجل شد .

--> ( 1 ) - مناقب ابن شهر آشوب 3 / 395 ، كشف الغمّه 2 / 175 .