باب فى ذكر الحسن بن علىّ عليهما السّلام بدان كه : ولادت حسن عليه السّلام به مدينه بود ، شب نيمهء رمضان سنهء ثلاث من الهجره . و قيل : سنهء اثنين من الهجره . و كنيت وى ابو محمّد باشد . فاطمه عليها السّلام روز هفتم وى را پيش رسول صلّى اللّه عليه و آله آورد در خرقه‌اى پيچيده از بهشت كه جبرئيل آورده بود از بهشت به رسول صلّى اللّه عليه و آله و رسول وى را نام حسن كرد . و كبشى به عقيقهء وى رسول صلّى اللّه عليه و آله بكشت . و روز وفات رسول صلّى اللّه عليه و آله وى را هفت سال بود و ماهى چند ، و گويند هشت سال . و روز مرگ پدرش وى را سى و هفت سال بود . و از روز خلافت وى شش ماه و سه روز گذشته ، با معاويه صلح كرد در سنهء احدى و اربعين . و صلح كرد خوف مال و جاه خويش و اهل بيت و اكابر شيعه را ؛ كه از بزرگان لشكر به سر پيش معاويهء لعين نوشته بودند نامه‌هاى بسيار كه چون حسن عليه السّلام نزديك لشكرگاه تو رسد ، ما وى را گرفته و دست بسته به تو سپاريم . معاويهء لعين آن نامه‌ها جمله به امام حسن عليه السّلام فرستاد . امام حسن از لشكر خود عظيم خائف بودى الّا از خاصّهء شيعه كه اعتماد بر ايشان كردى . و چون حسن بديد به معاويه فرستاد