كه چه حادث شود . و زود رجوع كن . مفضّل گويد : وى را به صحرا بردم . منادى آواز داد كه : اى مفضّل ، دور شو از وى . ناگاه ابرى سياه بر آمد و سنگ بر وى بباريد و زن ناپديد شد . من با خدمت امام عليه السلام آمدم و خواستم كه حكايت كنم ، وى بر من سبقت برد و حالها بگفت و گفت : اى مفضّل ، اين زن را شناسى ؟ گفتم : نه يا بن رسول اللّه . فرمود كه : اين ، زن فضّال بن عامر است كه من وى را به فارس فرستادم تا فقه به شيعهء ما كه آنجايند بياموزد . فضّال به وقت خروج با وى گفت : اين مولاى من - يعنى جعفر بن محمّد عليهما السّلام - شاهد است . نبايد كه تو با من خيانت كنى در نفس خويش ! زن گفت : نكنم . و اگر با تو خيانت كنم در نفس خويش ، حق تعالى از آسمان عذابى عظيم به سر من فرستد . و در همان وقت كه فضّال برفت ، وى زنا كرد . و وى عارفه بود به معرفت الهى . پردهء وى خداى بدريد و عذابش در رسيد . و العقوبة الى العارفين و العارفات اسرع . « 1 » در اينجا چند وجه معجزات است صادق عليه السّلام را . امّا تظليل بر قوم موسى وقايت حرارت شمس را ، مثل آن جابر بن عبد اللّه از رسول صلى اللّه عليه و آله روايت كند : على عليه السّلام در هيچ سريّتى نرفتى الّا كه جبرئيل عليه السّلام بر جانب راست وى بودى و ميكائيل بر چپ و اسرافيل در پيش ، در ابرى كه آن را به سايهء وى گردانيده بودى . « 2 »

--> ( 1 ) - الثاقب / 160 . ( 2 ) - الثاقب / 161 .