فصل در معجزات وى ( ع ) از اشجار محمّد بن ابى بكر گويد كه : حسن بن على عليهما السّلام رنجور شد و از على ( ع ) اشتهاى انار كرد . امير المؤمنين ( ع ) دست مبارك بكشيد تا به استوانهء مسجد و دعاى بخواند كه ما آن فهم نكرديم . از وى غصنى بيرون آمد و چهار انار داشت . دو به حسن داد و دو به حسين ( ع ) داد و گفت : هذه من ثمار الجنّة . محمّد گويد : ما گفتيم : يا امير المؤمنين ! تو بر اين چيزها قادر باشى ؟ گفت : أ و لست قسيم الجنّة و النّار من امّة محمّد ؟ ! « 1 » حسين بن على عليهما السّلام گويد : روزى مولانا امير المؤمنين ( ع ) در سراى خويش نشسته بود و جماعتى محبّان در پيش وى . جمعى اعادى دولت وى درآمدند و سلام كردند . مولانا امير المؤمنين ( ع ) ايشان را بنشاند . پس گفت : من امروز آيتى به شما نمايم كه مثل آيت عيسى بود در بنى اسرائيل از انزال مائده . « فَمَنْ يَكْفُرْ بَعْدُ مِنْكُمْ فَإِنِّي أُعَذِّبُهُ عَذاباً لا أُعَذِّبُهُ أَحَداً مِنَ الْعالَمِينَ » . « 2 »

--> ( 1 ) - الثاقب / 244 . ( 2 ) - مائده ( 5 ) / 115 .