و عمر روزى بر منبر گفت : الا لا تغالوا فى مهور نسائكم . فمن غالى فى مهر امراته ، جعلته فى بيت المال . زنى پير بر پاى خاست و گفت : اى امير ، تو منع مىكنى از ما آنچه خداى تعالى مباح گردانيد بر ما : حيث قال « وَ آتَيْتُمْ إِحْداهُنَّ قِنْطاراً فَلا تَأْخُذُوا مِنْهُ شَيْئاً » . « 1 » پس عمر گفت : كلّكم افقه من عمر حتّى المخدّرات فى البيوت . « 2 » و گويند : پنج كس را حاضر كردند پيش عمر به زنا . وى حكم كرد كه جمله را حد بزنند . على ( ع ) حاضر بود گفت : حكم اين نيست . عمر گفت : يا علىّ ، اقم الحكم عليهم . برخاست و گردن يكى بزد . و ديگرى را سنگسار كرد . و ديگرى را حدّ تمام بزد . و ديگرى را نيم حد بزد ؛ پنجاه تازيانه . و يكى را تعزير كرد . عمر گفت : يا ابا الحسن ، پنج حكم به يك قضيّه كردى ! امير المؤمنين فرمود : اوّل ذمّى بود ، حكم وى سيف بود . دوم مسلم محصن بود . سوّم مسلم غير محصن بود . چهارم بنده بود حدّ وى نيمهء حدّ آزاد بود . پنجم ديوانه بود مغلوب العقل . « 3 » و گويند : يكى را پيش ابو بكر آوردند كه خمر خورده است . ابو بكر گفت : وى را حد بزنيد . مرد گفت : من در ميان جمعىام كه ايشان خمر خورند . مرا تحريم معلوم نبود . ابو بكر از عمر پرسيد . عمر گفت : هذه معضلة ليس لها الّا علىّ . ابو بكر برخاست كه على ( ع ) را بخواند . عمر گفت : فى بيته يؤتى الحكم . ايشان بدانجا رفتند . سلمان در پيش على ( ع ) بود . اين حكايت بازگفتند . على ( ع ) فرمود كه : منادى كنيد ميان مهاجر و انصار تا آيت حرمت خمر بر وى كه خواند . هيچ‌كس اقرار نياورد . امير المؤمنين ( ع ) فرمود كه وى

--> ( 1 ) - نساء ( 4 ) / 20 . ( 2 ) - بنگريد به : الغدير 6 / 98 . ( 3 ) - مناقب ابن شهر آشوب 2 / 361 ، نزهة الكرام 1 / 273 .