ابو طالب وصىّ عبد المطّلب بود به حفظ محمّد و از ميان اولاد محمّد را به وى سپرده بود و از وى عهدى و ميثاقى گرفته بود به حفظ و مراعات وى . و اين جمله ابيات و اشعار ، دلالت اسلام وى است و حسن اعتقاد وى . و جمعى گويند كه رسول عليه السّلام غسل وى كرد . و جمعى گويند فرزندان شستند و رسول آنجا حاضر بود و تعليم ايشان مىكرد . امّا اتفاق است كه نگذاشت كه اولاد وى و غير ايشان هيچ مشركى به نزديك وى بگردد الّا على و جعفر طيّار و حمزه و جمعى مؤمنان و رسول عليه السّلام نماز بر وى كرد . و اطهار كفر ، از براى منعت و هيبت بود تا حمايت محمّد بتواند كرد . بدان سبب كه اگر مسلم شدى به ظاهر ، ايشان كه رعيّت بودند بر وى خروج كردندى و حمايت محمّد جز بدان طريق مقدور نمىشد . و وى از آن جمله بود كه حق تعالى فرمود كه : « وَ الَّذِينَ آوَوْا وَ نَصَرُوا أُولئِكَ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ حَقًّا » . « 1 » وى را هم ايواء بود و هم نصرت . و چون وى متوفّى شد ، جبرئيل آمد و گفت : خداى تعالى سلام مىرساند و مىفرمايد كه هجرت نما كه ناصر تو نماند اينجا . و مخالفان گويند كه آيهء : « إِنَّكَ لا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ وَ لكِنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ » « 2 » در شأن وى آمد . الجواب : راست گفتند كه هدايت تعلّق به رسول ندارد ، و لكن دعوت تعلّق به وى دارد . و اين دليل خطاب است و دليل خطاب باطل . و نشايد كه رسول كافر را دوست دارد به چند آيات : اوّل : « لا تَتَّخِذُوا عَدُوِّي وَ عَدُوَّكُمْ

--> ( 1 ) - انفال ( 8 ) / 74 . ( 2 ) - قصص ( 28 ) / 56 .