بود ، در بيابان براى وى درخت خشك را تر گردانيد و ميوه داد . مرا تفضيل نهاد كه ولادت « 1 » من در خانهء وى بود و سه روز در آنجا بودم و از ميوهء بهشت مىخوردم . و چون از ولادت فارغ شدم ، هاتفى آواز داد كه : يا فاطمة ، سمّيه عليّا . فهو علىّ . و اللّه العلىّ الاعلى يقول : خلقته من قدرتى و قسط عدلى و عزّ جلالى . و شققت اسمه من اسمى . و ادّبته بادبى . و فوّضت اليه امر دينى . و وقفته على غامض علمى . و ولد فى بيتى . و هو اوّل من يؤذّن فوق بيتى و يكسر الاصنام برمّتها . و هو الامام من بعد حبيبى و نبيّى و خيرتى من خلقى محمّد رسولى . و هو وصيّته . فطوبى لمن اطاعه ! و الويل لمن عصاه ! « 2 » گويند : چون فاطمه به على حامله بود با ابو طالب گفت : اگر اين حمل پسر باشد او را چه نام كنيم ؟ گفت : طالب . فاطمه گفت : ما را پسرى هست طالب نام . ابو طالب گفت : اگر پسر باشد ما اين تحاكم به حضرت حق بريم . چون ولادت علىّ مرتضى در كعبه شد بر وجه مذكور ، با ابو طالب گفت : الشّرط الشّرط . ابو طالب على عليه السلام را در بغل گرفت و به بطحاى مكّه آمد و به آواز بلند گفت : يا ربّ هذا الغسق الدّجىّ * و القمر المنبلج المضىّ ما ذا ترى فى اسم ذا الصّبىّ * ابن لنا عن حكمك المقضىّ و اين حالت به شب بود . گفت : لوحى مىآمد بر روى زمين و در بغل من افتاد . با على ضم كردم و به خانه بردم . چون صبح برآمد ديديم بر آنجا نوشته :

--> ( 1 ) - يعنى فرزند آوردن . ( 2 ) - بحار الانوار 35 / 36 ، كشف الغمّه 1 / 61 ، الثاقب / 197 ، روضة الواعظين / 87 ، كشف اليقين / 17 .