فصل بدان كه فاطمه خير بنات الرسول بود . اوّل آنكه جملهء طوايف اسلام و كتب ايشان ناطق است به محامد و مناقب وى و اخبار ثناى وى متواتر شد ؛ مثل : فاطمة بضعة منّى . من آذاها فقد آذانى . و من آذانى فقد آذى اللّه . و من آذى اللّه فمأواه النّار . و حديث : انّ اللّه يغضب لغضب فاطمة و يرضى لرضاها . و امثال اين . و وى معصومه بود ؛ به آيت : « إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ » . و صاحب عبا بود در روز مباهله . و بعد از رسول ( ص ) هيچ فرزندى زنده نبود وى را الّا فاطمه ( عليها السلام ) . و به نصّ « يُوصِيكُمُ اللَّهُ » وى وارث رسول ( ص ) تواند بود . و جملهء دختران قبل النبوّة و البعثه در وجود آمدند الّا فاطمه كه بعد از نبوّت در وجود آمد . و رسول ( صلعم ) را از هيچ فرزند فرزند نبود الّا از فاطمه ( عليها السلام ) و آن حضرت مادر سادات عالم شد . و صدق « إِنَّا أَعْطَيْناكَ الْكَوْثَرَ » از فاطمه ( عليها السلام ) بود . و خطيب عقد وى زير درخت طوبا راحيل بود و ملائكه گواه و حق تعالى ولىّ آن عقد . و سبب آن بود كه : ابو بكر و عمر و عثمان و غيرهم خطبت كردندى در زمان رسول ( ص ) فاطمه را . رسول ( ص ) گفت : خطبت