باب فى ذكر الطّاهرة الموفّقة فاطمة الزّهراء عليها السّلام چون خديجه در زمان حمل به وى خالى بودى ، فاطمه ( ع ) در شكم با وى سخن گفتى . روزى رسول ( صلعم ) گفت : يا خديجه ، با كه سخن مىگويى ؟ گفت : با اين جنين كه به وى حامله‌ام . رسول ( ص ) فرمود كه : اينك جبرئيل آمد و مىگويد كه اين حمل دختر است و خداى تعالى از وى و حمل وى ائمّهء دين در وجود آورد كه ايشان پيشوايان مسلمانان باشند . خديجه بدان خبر خرّم شد . تا چون طلق برسيد وى را ، به زنان قريش فرستاد كه رنجه شويد تا توليت كار من كنيد . جواب دادند كه : ما نياييم ؛ كه تو سخن ما نشنيدى و زن محمّد شدى . ما امروز در خير و شرّ با تو مساعدت نكنيم . خديجه گفت : در حال ديدم كه چهار زن درآمدند به صفت زنان قريش . يكى از ايشان گفت : يا خديجه ، اندوهگين مباش ؛ كه من آسيه‌ام بنت مزاحم ، و اين صفورا دختر شعيب است - و به روايتى : كلثم اخت موسى ( ع ) - و اين ساره زن ابراهيم ( ع ) ، است . و اين مريم بنت عمران است . خداى تعالى ما را به كار تو فرستاده است . و ايشان به كار وى قيام نمودند و فاطمه ( عليها السلام ) در وجود آمد پاك و مطهّره . « 1 » در آن حال

--> ( 1 ) - الثاقب فى المناقب / 285 - 286 .