صلوات نيست ، چون مجتمع شوند حكم همين باشد . و نيز چنان كه آل ابراهيم و آل عمران و آل داوود و آل يعقوب ذرّيهء ايشان بودند نه امّت ، اينجا نيز بايد آل محمّد عترت وى باشند نه امّت . و نيز لغت دليل است بر اين . چنان كه گفته‌اند : آل الرّجل ما يؤول اليه بالنّسب مشتق من الاول و هو الرّجوع . و در تشهّد صلوات دادن بر آل واجب است « 1 » نشايد كه « آل » اينجا ادنى امّتى باشد ، بلكه لا بد معصومى بود ممتاز به فضل ربّانى . و نيز چگونه شايد كه گويند آحاد النّاس با رسول مشارك است ؟ ! و نيز « يس » فى قوله تعالى : « يس * وَ الْقُرْآنِ الْحَكِيمِ » محمّد است به اتّفاق « 2 » و حق تعالى فرمود : « سَلامٌ عَلى إِل‌ْياسِينَ » . « 3 » پس آل يس آل محمّد باشند كه ممتازند به سلام كردن بديشان . و « آل » فى قوله تعالى : « قالَ رَجُلٌ مُؤْمِنٌ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ يَكْتُمُ إِيمانَهُ » « 4 » گويند : ابن خاله ، و گويند كه ابن عمّ فرعون بود . و زايد بر اين در آن رسالهء مشار اليها طلب بايد كردن .

--> ( 1 ) - ينابيع المودّة 1 / 5 - 8 ، فرائد السمطين 1 / 35 ، صحيح البخارى 6 / 27 ، احقاق الحق 3 / 252 و ج 9 / 524 - 633 . ( 2 ) - تأويل الآيات الظاهره / 489 و 490 ، تفسير الفرات / 130 و 131 ، تفسير قمى 2 / 211 و 226 ، الاختصاص / 74 ، مجمع الزوائد 9 / 174 . ( 3 ) - صافّات ( 37 ) / 130 . ( 4 ) - مؤمن ( 40 ) / 28 .