فصل فى غزاة حنين « 1 » چون رسول ( ص ) فتح مكّه بكرد ، چند روزى از رمضان مانده بود از مكّه بيرون آمد و روى به حنين نهاد براى قتال هوازن ، با دوازده هزار مرد از مهاجر و انصار و دو هزار از جملهء طلقا . و از مشركان چهار هزار مرد بودند از هوازن و ثقيف . و رئيس هوازن مالك بن عوف النصرى بود . و رئيس ثقيف كنانة بن عبد ياليل بن عمرو بن عمير الثقفى . و آن روز گويند كه سلمة بن سلامه - و گويند ابو بكر - گفت : لن نغلب اليوم من قلّة . امروز كسى بر ما غلبه نكند . رسول ( صلعم ) چون اين كلام بشنيد برنجيد . و هو قوله تعالى : « وَ يَوْمَ حُنَيْنٍ إِذْ أَعْجَبَتْكُمْ كَثْرَتُكُمْ فَلَمْ تُغْنِ عَنْكُمْ شَيْئاً » . « 2 » آنگه به حرب مشغول شدند . مسلمانان بر مشركان زدند و به هزيمت كردند و به غنيمت گرفتن مشغول شدند . مشركان جمع شدند و گفتند : يا حماة السّوء ! - يعنى : اى بد حميّتان ! - كجا مىرويد زن و فرزند را به دست خصم رها كرده ؟ ! بازآمدند . و اينان مستعد نبودند بلكه به غنيمت مشغول

--> ( 1 ) - بنگريد به : مناقب ابن شهر آشوب 1 / 210 ، مغازى واقدى 2 / 885 - 922 ، الارشاد 1 / 140 - 148 ، تاريخ يعقوبى 2 / 62 - 64 . ( 2 ) - توبه ( 9 ) / 25 .