ايشان برگرفتند . و عبد المطّلب دو گو بكند و هر دو را پر بكرد . با مسعود گفت : يكى گو مرا ، و يكى ديگرى تو را . و ايشان بدان مال توانگر شدند و مهترى يافتند بر قوم خود . و بعد از آن اهل مكّه را خبر كردند . هر يكى مىآمدند و متاعى و قماشى گرد مىكردند و اكثر مردمان بدان مالها توانگر شدند . و گويند كه آن نجاشى جدّ اين نجاشى بود كه به دست رسول ( صلعم ) اسلام آورد . و ولادت رسول صلى اللّه عليه و آله و سلّم در آن سال افتاد به سه سال پيش . و نيز گويند به چهل سال پيش از ولادت آن حضرت بود وقعهء فيل . و عبد المطّلب از آن غنيمت كه از ايشان يافته بود جمله را خمس بيرون كرد و به صدقه بداد . و رسول ( صلعم ) به چند چيز اقتدا به جدّ خويش كرده كه آن شرعى بوده : اوّل خمس ، و دوم ديات كه عبد المطّلب به صد اشتر قيمت كرد . و اين جمله به اجازت حق تعالى كرد . و شرع جدّ رسول ( ص ) چون شرع آن حضرت آمد ، صلاح هم آن بود كه تغيير نكند ، بلكه ابقا كند به حال خويش .