با يكديگر به كشت و كشتار بپردازند و بدين سبب على عليه السّلام ناچار از پذيرش صلح و حكم قرار دادن قرآن شد ولى شرطها و قيدهايى را همراه آن قرار داد تا مكر و فريب‌سازى معاويه را باطل كند ، همين‌كه پيمان‌نامه صلح نوشته شد و سالارهاى دو گروه آن را امضا كردند و مهر بر آن نهادند ، قاريان غافل به خود آمدند و دانستند نسبت به ايشان فريب‌سازى شده است و در پافشارى نخست خود مرتكب خطا شده و فريب خورده‌اند ، آنان سپس پيش على آمدند و پافشارى كردند كه به جنگ با معاويه بپردازد ، على عليه السّلام از پذيرش پيشنهاد آنان خوددارى كرد و به ايشان فرمود ، واى بر شما ! خداوند فرمان به وفا كردن پيمانى كه با مشركان بسته شود داده است ، چگونه ممكن است پيمان خدا با اين گروه كه به هر حال مسلمان‌اند شكسته شود ، و آشكارا به ايشان گفت كه او از پيمان خود با آنان بر نمىگردد مگر اينكه شاميان پيمان‌شكنى كنند يا مدتى كه تعيين شده است به سر آيد و به توافق درباره حكم قرآن نرسند . « 1 » ( 1 ) در اين هنگام خوارج على عليه السّلام را تكفير كردند و نه تنها او بلكه هركرا كه به تحكيم قرآن راضى باشد و از اعتقاد خود توبه نكند كافر دانستند ، و پاره‌يى از ايشان در همان آوردگاه از على جدا شدند .

--> ( 1 ) . براى آگهى بيشتر از اين موضوع مىتوان به كتابهاى ديگرى كه پيش از ابن ابى الدنيا تأليف شده است از قبيل ، وقعة صفين نصر بن مزاحم و اخبار الطول دينورى و الكامل مبرد مراجعه كرد و در كتابهايى كه پس از روزگار ابن ابى الدنيا تأليف شده است ابن ابى الحديد پيش از ديگران به شرح موضوع پرداخته است - م .