« راه پيكارگر كوشا را باز كنيد كه سوگند خورده‌ام جز پروردگار يگانه را پرستش نكنم » . ( 1 ) پس از جنگ بدر كه على عليه السّلام به دست خويش نزديك به نيمى از سران كفر را در آن جنگ كشته بود « 1 » تصميم كافران بر كشتن او بيش از آنچه بود استوارتر و پايدارتر شد . پس از آن در جنگ احد هنگامى كه مسلمانان جز شمارى اندك همگان گريختند و على عليه السّلام جان خود را نثار راه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله مىداشت و توانست كافرانى را كه گرداگرد آن حضرت بودند پراكنده سازد و سالارهاى ايشان را از پاى در اندازد انديشه كافران و تصميم آنان بر كشتن على بيش از آنچه گمان شود استوار شد و به آنجا كشيد كه يكديگر را به كشتن و غافلگير ساختن او تحريك مىكردند ، نمونه‌يى از آن موضوعى است كه گروهى آن را روايت كرده‌اند كه اسيد بن ابى اياس « 2 » مشركان را بر كشتن على عليه السّلام تشويق مىكرد و اين ابيات را كه سروده بود مىخواند : « اين پسر فاطمه ، همان است كه شما را گاه با گردن زدن و گاه بدون آن و با كشتن بسيار سريع از ميان برده است ، او شما را شتابان و با ضربه شمشيرى

--> ( 1 ) . براى آگهى از نام كشته‌شدگان بدر به دست امير المؤمنين عليه السّلام كه بيست و دو نفر بوده‌اند به صص 113 - 111 ترجمه مغازى واقدى ، تهران نشر دانشگاهى 1361 مراجعه فرماييد - م . ( 2 ) اسيد به سبب سرودن همين ابيات و سرسختى در ستيز با اسلام از سوى حضرت ختمى مرتبت محكوم به اعدام بود و سرانجام پس از فتح مكه به حضور آن حضرت آمد و اسلام آورد ، و ابياتى در ستايش ايشان سرود ، رسول خدا او را امان داد و بر چهره و سينه‌اش دست كشيد ، براى آگهى بيشتر به ص 79 ج 1 اسد الغابة ابن اثير و ص 47 ج 1 الاصابة ابن حجر عسقلانى مراجعه شود - م .