( 1 ) برترى داشت و به عدالت قضاوت ميكرد . واقدى ميگويد : - هر قاضى كه در مدينه از كارش بر كنار ميشد يا جهان را بدرود ميگفت مردم گمان ميبردند كه عبد اللَّه بن جعفر بر جايش خواهد نشست زيرا كمال او در علم و شايستگىاش در مروت و عفاف براى همه آشكار بود . عبد اللَّه بن جعفر در طول حيات خود براى آل عباس نه قضاوت كرد و نه بخاطر قضاوت با دربار عباسىها تماس گرفت تا روزى كه همركاب با محمد بن عبد اللَّه بر ضدشان قيام كرد . پس از قتل محمد روزگارى در پنهانى بسر برد . بالاخره امانش دادند و او هم خود را آشكار ساخت . پس از قتل محمد هنگامى كه بر جعفر بن سليمان والى مدينه در آمد جعفر از او پرسيد : - تو با اين همه دانش و فقه چرا با محمد بن عبد اللَّه بر ضد خليفه قيام كرده‌اى ؟ جواب داد : - من در آن وقت كه محمد را برگزيدم ويرا مطمئنا مهدى موعود مىشمردم اما وقتى كشته‌ى او را ديدم باشتباه خود پى بردم . ديگر پس از كس را مهدى نناميده‌ام . ديگر فريب نخورده‌ام .