( 1 ) گفته شد كه چون ابراهيم بن عبد اللَّه بر جنازه‌اى چهار تكبير گفت وى از پيروانش جدا شد و به تنهائى خو گرفت و گفته شد كه با ابراهيم وفادار ماند و پس از قتل ابراهيم از سطوت منصور هراس كرده و آواره شد تا از اين جهان رخت كشيد . محمد نوفلى از قول پدرش مىگويد : وقتى به منصور گزارش دادند كه حسين و عيسى پسران زيد به طرفدارى از ابراهيم و محمد فرزندان عبد اللَّه بن حسن برخاسته‌اند حيرت زده گفت : - مگر ما نبوديم كه قاتلين پدرشان را به قتل رسانيدم ؟ مگر ما نبوديم كه خون زيد را از كشندگانش باز جسته‌ايم ؟ ما را با پسران زيد چكار كه بر ضد ما قامت بر افراشته‌اند . محمد بن عمر بن على مىگويد : عيسى بن زيد به محمد بن عبد اللَّه حسنى گفته بود : - بگذار مرا تا هر كس از آل ابو طالب بيعت ترا نمىپذيرد گردنش را بزنم . على بن سلم مىگويد : - هنگامى كه از سپاه ابو جعفر منصور شكست خورديم در پيرامون عيسى بن زيد جمع شديم .