( 1 ) بشريت را بسوى خداوند دعوت ميفرمود . من پسر آن مردم كه همچون چراغى روشن و نوربخش در اجتماع مظلم گيتى ميدرخشيد . من از آن خانواده‌ام كه پروردگار متعال از خصلت‌هاى پليد و معاصى و مناهى تطهيرش فرمود من از آن دودمانم كه مودتش بر بشر واجب شمرده شد و قرآن كريم شاهد اين حقيقت است آنجا كه مىگويد . مَنْ يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَزِدْ لَهُ فِيها حُسْناً آن « حسنه » كه در اين آيت مقدس ياد شده مودت و محبت ماست . ابو مخنف از رجال خود چنين حديث مىكند : در اين وقت عبد اللَّه بن عباس بر پاى خاست و گفت : - اينست حسن بن على پسر رسول خدا و بازمانده‌ى امام شما . با وى بيعت كنيد . مردم با اشتياق بسوى او دويدند و گفتند : - چقدر دوستش ميداريم . چقدر براى خلافت سزاوارش ميشماريم . بدين ترتيب با حسن بن على بيعت كردند . و او از منبر فرود آمد . اين جريان معاويه را كه در شام به كمين فرصت نشسته بود