( 1 ) سخن از فاجعه‌ى قتل امير المؤمنين امير المؤمنين على عليه السلام از گروهى بيعت ميگرفت . عبد الرحمن بن ملجم مرادى دو بار پيش آمد كه بيعت كند على عليه السلام امتناع ورزيد . براى بار سوم اجازت فرمود كه بيعت كند : هنگامى كه دست از دست او كشيد فرمود : - شقىترين انسان امت از چه بر نميخيزد تا موى مرا از خون من خضاب كند . به آن كس كه جانم محكوم مشيت اوست اين ( يعنى محاسن مبارك ) از آن ( يعنى خون فرقش ) رنگين خواهد شد . و بعد اين شعرها را انشاء كرد . حيازيمك للموت ، فان الموت لاقيكا * و لا تجزع من الموت اذا حل بواديكا كمر براى مرگ من استوار به‌بند كه مرگ دير يا زود فرا خواهد رسيد . در آن هنگام كه مرگ تو فرا رسيد لب از جزع فرو بند گفته مىشود : امير المؤمنين على عليه السلام با دست خود عطاياى مردم را ميپرداخت .