مجموعة مؤلفين ( مترجم : عبد الحسين بينش )
65
مع الركب الحسيني ( با كاروان حسينى ) ( فارسي )
گرفت و آن را مىبوييد و مىگريست و مىفرمود : خداوندا ، در قاتل فرزندم تبركى قرار مده و او را در دوزخ جاى ده ! « 1 » قاتل ، شخص يزيد است بدون شكّ ، همان طورى كه يك كار به كنندهء مستقيم آن نسبت داده مىشود ، به كسى كه اسباب و وسايل آن را فراهم كرده نيز منسوب مىگردد . مثل اين كه گفته مىشود : فلان فرمانده كشور را گشود . هر چند او در ميدان حاضر نشده و پيروزى به دست لشكريانش حاصل شده است ، اما به دليل اين كه فرمان را صادر كرده به او نسبت داده مىشود . در فاجعه كربلا نيز دلايل قوى بسيارى وجود دارد مبنى بر اينكه قاتل يزيد است ، چرا كه فرمان كشتن امام حسين ( ع ) و جنگ با آن حضرت را او صادر كرد . بنا بر اين ، همهء آنچه دربارهء قاتل امام حسين ( ع ) و خوارى او در دنيا و كيفرش در آخرت نقل شده يزيد را هم شامل مىشود ؛ زيرا او فرمانده كل بود و در حقيقت فرماندهى قاتلان حسين ( ع ) را بر عهده داشت . نسبت عبيدالله زياد به يزيد درست مانند نسبت شمر و عمر سعد به عبيدالله زياد است ؛ و در نتيجه عنوان قاتل شامل وى نيز مىگردد . براى اثبات اين موضوع شواهد تاريخى نيز وجود دارد . شواهد تاريخى بر قاتل بودن يزيد نگاهى بر صفحات تاريخ نشان مىدهد كه دلايل بسيارى براى اثبات موضوع وجود دارد و ما در اينجا به برخى از آنهااشاره مىكنيم : 1 . فرمان يزيد به وليد بن عتبه براى كشتن امام حسين ( ع ) يزيد به وليد بن عتبة بن ابى سفيان ، كارگزار خويش در مدينه فرمان داد اگر حسين ( ع ) بيعت نكند او را بكشد و سرش را نزد او بفرستد . شايد اين نخستين اقدامى بود كه براى قتل آن حضرت صورت گرفت .
--> ( 1 ) . مقتل خوارزمى ، ج 1 ، ص 162 .