ابن قتيبه گويد : شمار كشتگان جنگ حرّه در آن روز از قريش و انصار و مهاجر و بزرگان به هزار و هفتصد تن رسيد . از ديگر مردمان ، به جز زنان و كودكان ، ده هزار تن كشته شدند . نوشته‌اند كه در روز حرّه از اصحاب پيامبر ( ص ) هشتاد مرد كشته شدند و از آن پس كسى ، از بدريّون باقى نماند . از قريش هفتصد تن كشته شدند . از ديگر مردم شامل موالى ، عرب و تابعان ده هزار تن كشته شدند . اين واقعه در سه روز مانده از ذى الحجة سال 63 روى داد . « 1 » در البدء و التاريخ آمده است : مسلم بن عقبه آمد و به مدينه حمله كرد و چهار هزار تن را از عامهء مردم و هفتصد تن را از انصار كشت . شكم زنان را شكافت ، حرم را مباح كرد و شهر را مدّت سه روز دستخوش غارت گردانيد . « 2 » اين در ارتباط با مدينه ؛ اما دربارهء فاجعهء مكّه ، مسعودى مىنويسد : « مسرف » پس از آن همه قتل و غارت و اسارت گرفتن مردم در مدينه و ارتكاب ديگر اعمال كه نگفتيم ، همراه لشكريانش كه همه اهل شام بودند ، آنجا را به مقصد مكّه ترك گفت تا به فرمان يزيد با ابن زبير و مردم آن شهر بجنگد . اين واقعه در سال 64 هجرى روى داد . چون مسرف ملعون به جايى به نام قديد رسيد مرد و حصين بن نمير به جاى او فرمانده سپاه شد . حصين حركت كرد تا به مكّه رسيد و آنجا رابه محاصره در آورد . ابن زبير به بيت الحرام پناه برد و حصين و شاميان همراهش بر كوهها و تنگه‌هاى مكّه منجنيق و عراده نصب كردند . سنگ‌هاى منجنيق وعراده‌ها بر روى خانه كعبه فرو ريخت . همراه سنگ‌ها نفت و پاره‌هاى كتان پر تاب شد ؛ وكعبه ويران گرديد و ساختمان آتش گرفت . « 3 » ابن قتيبه دينورى گويد : عبد الله بن زبير را محاصره كردند و كعبه آتش گرفت ، به طورى كه ديوارهايش ويران شد و سقفش فرو ريخت . « 4 »

--> ( 1 ) . الامامة و السياسة ، ج 1 ، ص 215 . ( 2 ) . البدء والتاريخ ، ج 6 ، ص 14 . ( 3 ) . مروج الذهب ، ج 3 ، ص 71 . ( 4 ) . المعارف ، ص 198 .