مجموعة مؤلفين ( مترجم : عبد الحسين بينش )
76
مع الركب الحسيني ( با كاروان حسينى ) ( فارسي )
طرف چپ كسى كه قصد بارگاه حسينى را دارد فرود آمد ، دو ركعت نماز گزارد . چنان كه نقل شده است شمارى از خاصّان اميرمؤمنان ( ع ) در آنجا دفن شدهاند . هنگام ديدن قبر شريف هر چه دوست داشتى بگو و چون به الحكم يعنى همان الحنّانه رسيدى ، دو ركعت نماز بگزار . محمد بن ابى عمير از مفضل نقل كرده است كه گفت : امام صادق ( ع ) از ساختمان مايل در راه الغرى گذشت و دو ركعت نماز خواند چون پرسيدند : اين چه نمازى است ؟ گفت : محل سر جدّم ، حسين ( ع ) است . وقتى مىخواستند به كربلا بروند ، آن را در اينجا گذاشتند ، سپس آن را نزد عبيدالله بن زياد بردند » . « 1 » شيخ محمد مهدى حائرى گويد : يگانهء دوران خود ، مرحوم شيخ نورى گويد : در نزديكى نجف اشرف منارهاى از آجر و گچ بود كه به قائم و عَلَم موسوم بود . چون اميرمؤمنان ( ع ) به شهادت رسيد و ايشان را به نجف آوردند ، با ديدن جنازه ، قائم و عَلَم به احترام اميرمؤمنان ( ع ) خم شد ، مانند كسى كه ركوع به جا آورد ؛ و در نتيجه آن را حنّانه ناميدند . شرافت آن مناره هنگامى افزوده شد كه سر حسين ( ع ) را به كوفه آوردند . چون به آنجا رسيدند پاسى از شب گذشته بود ؛ و حامل سر مبارك آن را در آنجا گذاشت . اين نخستين منزلى بود كه سر حسين ( ع ) در راه كوفه در آن منزل كرد و غريب و تنها در آنجا ماند . سپس در آنجا مسجدى بنا كردند و آن را حنّانه ناميدند . دعا و زيارت در آن مسجد مستحب است . . . گفتهاند از آن رو حنّانه ناميده شد كه چون سر حسين ( ع ) را در آنجا گذاشتند ، تا بامداد از آن صداى آه و ناله شنيده مىشد . والله العالم » . « 2 » باقيماندهء كاروان حسينى گزارشهاى تاريخى دربارهء شمار باقيماندهء كاروان حسينى و كسانى كه به عنوان اسير از كربلا به كوفه آورده شدند ، متفاوت است . ابن سعد گويد : از كسانى كه همراه حسين بن على ( ع ) بودند ، جز پنج نفر باقى نماندند ؛ على بن الحسين كه پدر همهء فرزندان
--> ( 1 ) . المزار ، ص 69 ؛ و ر . ك . جواهر الكلام ، ج 20 ، ص 93 . ( 2 ) . معالى السبطين ، ج 2 ، ص 96 .