روايتهاى تاريخى حاكى از آن است كه دشمنان خدا و رسول ( ص ) ، پس از قتل امام حسين ( ع ) در روز دهم محرم ، در همان ساعت سرش را نزد ابن زياد فرستادند . دينورى نوشته است كه عمر بن سعد ، سر حسين ( ع ) را در همان ساعت به وسيلهء خولى بن يزيد اصبحى نزد ابن زياد فرستاد . « 1 » از نقلهاى ديگر چنين برمىآيد كه سر امام حسين ( ع ) را به تنهايى ، پيش از ديگر سرها ، نزد ابن زياد فرستادند ؛ و اين شايد به دليل ترس از شورش مردم بر ضد حكومت اموى بود . شيخ مفيد گويد : « عمر سعد در همان روز - يعنى روز عاشورا - سر حسين ( ع ) را به وسيلهء خولى بن يزيد اصبحى و حميد بن مسلم ازدى ، نزد ابن زياد فرستاد . او دستور داد هفتاد و دو سر ديگر را ( از خاك و خون ) پاكيزه كردند و به وسيلهء شمر بن ذى الجوشن ، قيس بن اشعث و عمرو بن حجّاج گسيل داشت . آنان ؛ سرها را نزد ابن زياد بردند » . « 2 » نقل مفيد و طبرى حاكى از آن است كه سرهاى ديگر شهيدان ، پس از سر امام ( ع ) و پيش از اسيران به كوفه فرستاده شد . اما برخى نقلهاى تاريخى حاكى از آن است كه سرهاى ديگر شهيدان به همراه كاروان حسينى به كوفه برده شد . دينورى گويد : عمر سعد پس از قتل حسين ( ع ) دو روز در كربلا اقامت كرد ، آنگاه اجازهء كوچيدن داد و سرها را بر نيزه‌ها حمل كردند » . « 3 » پيكرهاى مطهر پيكر پاك امام حسين ( ع ) به همراه پيكر ديگر شهيدان اهل بيت و ياران آن حضرت عريان و در زير باد و آفتاب بر زمين ماند . عمر سعد بر كشتگان خود نماز خواند و آنها را دفن كرد ولى پيكر پاك امام ( ع ) را رها نمود .

--> ( 1 ) . ر . ك . الاخبار الطوال ، ص 259 . ( 2 ) . الارشاد ، ج 2 ، ص 113 ؛ و ر . ك . تاريخ الطبرى ، ج 3 ، ص 335 ؛ در اللهوف ، ص 189 ، آمده است : « سپس عمر بن سعد ملعون ، سر حسين ( ع ) را در همان روز - روز عاشورا - همراه خولى بن يزيد اصبحى و حميد بن مسلم ازدى نزد عبيدالله بن زياد فرستاد . آنگاه فرمان داد سرهاى ديگر ياران و اعضاى خاندانش را بريدند و همراه شمر بن ذى الجوشن ، قيس بن اشعث و عمرو بن حجاج گسيل داشت . آنها رفتند تا به كوفه رسيدند » . ( 3 ) . الاخبار الطوال ، ص 259 ؛ و ر . ك . جواهر المطالب ، ج 2 ، ص 291 .