5 - آثار اندوه در خاربن مبارك زمخشرى از هند دختر جون چنين نقل مىكند : رسول خدا ( ص ) به خيمهء خاله‌ام امّ معبد « 1 » آمد . چون از خواب برخاست آب خواست دستانش را شست . سپس مزمزه كرد و در پاى خاربنى كه در كنار خيمه بود ريخت . چون صبحگاه از خواب برخاستيم به درختى بزرگ تبديل شده بود و ميوهء بسيارى به بار آورد ، به رنگ زعفران و بوى مشك و طعم عسل ! هر گرسنه‌اى كه از آن مىخورد سير مىشد ، هر تشنه‌اى كه مىخورد سيراب مىگرديد ، هر بيمارى كه مىخورد بهبود مىيافت ، و هر شترى كه از آن مىخورد چاق مىشد و هر گوسفندى كه از آن مىخورد شيرش زياد مىگرديد و ما آن را مبارك مىناميديم ! مردمان از صحرا مىآمدند و از آن شفا مىگرفتند و ميوهء آن را با خود همراه مىبردند تا آن كه روزى از خواب برخاستيم و ديديم كه ميوه‌هايش فرو ريخته و برگهايش زرد شده است ! ما بيمناك شديم و ترس ما از خبر رحلت رسول خدا ( ص ) بود . سى سال بعد ، آن درخت سر تا پا پر از خار شد . ميوه هايش افتاد و شادابىاش از ميان رفت و ما فهميديم كه اميرمؤمنان ( ع ) كشته شده است . پس از آن ، ميوه‌اى نداد و ما از برگ آن بهره‌مند مىشديم تا آنكه بامدادانى ديديم كه از تنه‌اش خون تازه مىجوشد و برگهايش پژمرده شده است . ما همچنان بىتاب بوديم كه خبر شهادت حسين ( ع ) به دستمان رسيد و درخت خشك شد و از ميان رفت ! » . « 2 »

--> ( 1 ) . وى به كنيه‌اش مشهور است و نام او عاتكه ، بنت خالد بن خليف بن منقذ بن ربيعه خزاعيه است . . . او درقديد سكونت داشت ؛ كه رسول خدا ( ص ) هنگام هجرت به مدينه در آنجا فرود آمد . ( ر . ك . الاستيعاب ، ج 4 ، ص 1958 ) . ( 2 ) . ربيع الابرار ، ج 1 ، ص 285 ؛ مقتل خوارزمى ، ج 2 ، ص 98 ؛ و احقاق الحق ، ج 11 ، ص 494 .