مجموعة مؤلفين ( مترجم : عبد الحسين بينش )
75
مع الركب الحسيني ( با كاروان حسينى ) ( فارسي )
آمده است : مشتى از آن برگرفت و بوييد ) و گفت : به خدا سوگند اين زمينى است كه جبرئيل به رسول خدا ( ص ) خبر داد ؛ و من در آن كشته مىشوم ! « 1 » در روايت ابن اعثم كوفى آمده است كه چون امام ( ع ) در كربلا فرود آمد ، رو به اصحاب كرد و گفت : آيا اينجا كربلا است ؟ گفتند : آرى . آنگاه حسين به يارانش گفت : فرود آييد ، اين جايگاه اندوه و گرفتارى است . اينجا منزلگاه همراهان ما و محل فرود آمدن باروبنه ما و محل ريختن خونهاى ما است ! آنگاه كاروان فرود آمد و باروبنه را در ناحيهاى از فرات پايين آورد . براى حسين و خانواده و فرزندانش چادر زدند و خويشاوندانش چادرهاشان را در اطرافش به پا كردند . « 2 » در نقل ابن طاووس آمده است : چون به آنجا رسيد گفت : نام اين زمين چيست ؟ گفتند : كربلا . گفت : پروردگارا به تو پناه مىجويم از اندوه و گرفتارى ! سپس فرمود : اين جا مكان اندوه و گرفتارى است ، فرود آييد . اين جا منزلگاه همراهان ما است . اينجا محل ريخته شدن خونهاى ما است و اينجا محل قبرهاى ما است . اين را جدم رسول خدا ( ص ) به من خبر داد : آنگاه همگى فرود آمدند . « 3 » حر بن يزيد رياحى با هزار سوار پيش رفت تا در برابر حسين ( ع ) فرود آمد ، سپس به عبيداللَّه خبر داد كه حسين ( ع ) در سرزمين كربلا فرود آمده است . « 4 » نكتهء اول : مرحوم مقرّم در پاسخ به اين پرسش كه چرا امام ( ع ) در حالى كه از ديدگاه ما شيعيان بر همه امور كاينات آگاه است از نام كربلا سؤال كرد ؟ مىگويد : راز اين كه امام ( ع ) از نام
--> ( 1 ) - تذكرة الخواص ، ص 225 . ( 2 ) - الفتوح ، ج 5 ، ص 149 . ( 3 ) - اللهوف ، ص 35 . ( 4 ) - ر . ك : الفتوح ، ج 5 ، ص 150 .