4 - نيز از امام صادق ( ع ) نقل شده است كه فرمود : « حسين بن على ( ع ) فرمود : من كشتهء اشكهايم ، هيچ مؤمنى از من ياد نمىكند ، مگر آنكه اشك مىريزد . » « 1 » فلسفهء خبر از شهادت حسين ( ع ) اخبارى كه دربارهء فتنه و آشوب‌ها ، از اهل بيت عصمت ( ع ) به طور عام و رسول خدا ( ص ) به طور خاص نقل شده است ، علاوه بر آنكه تأكيد مىورزد كه دانش آن برگزيدگان لَدُنّى و الهى است و كاشف از منزلت والاى آنان در نزد خداوند است ، همچنين تأكيد دارد كه آنان به شدت مقيد به حفظ اين امت و رهانيدنشان از گرداب فتنه بوده‌اند ؛ فتنه‌هايى كه از روز نخست ، در سقيفه پايه‌گذارى شد . رسول خدا ( ص ) از ميزان انحرافى كه پس از وى امتش بدان دچار مىشوند آگاه بود و مىدانست كه مردم پس از ايشان چنان به وادى سرگردانى درخواهند افتاد كه قدرت تشخيص درست ، جز براى شمار معدودى صاحب بصيرت ، نخواهد ماند . در آن روز تشخيص حق از باطل دشوار است ، مگر براى كسانى كه به دو ميراث گرانبهاى ايشان چنگ بزنند . آن حضرت از ميزان خطر ضعف روحى و دوگانگى شخصيتى كه براى امت حاصل خواهد شد - به طورى كه جز شمارى اندك از آن رهايى نخواهند يافت - آگاه بود . از اين رو براى روشن ساختن راه نگهدارى و نجات از اين مهلكه‌ها ، از هيچ كوششى فرو گذار نكرد . از جمله آنها اين بود كه خبر فتنه و آشوبهايى را كه تا روز قيامت دامن‌گير امت خواهد شد ، به آنان داد . ايشان از همهء آشوب‌ها و فتنه‌ها پرده برداشت و همهء لغزشگاه‌هاى راه را تا روز قيامت نماياند . حذيفة بن يمان گويد : به خدا سوگند ، رسول خدا ( ص ) رهبر هيچ فتنه‌اى را كه شمار همراهانش به سيصد نفر يا بيش‌تر برسد ، تا پايان دنيا فرو گذار نكرده و نام خود و نام پدر و نام قبيله‌اش را براى ما گفت . « 2 »

--> ( 1 ) - كامل الزيارات ، ص 116 ، باب 36 ، شماره 3 . ( 2 ) - ر . ك : سنن ابى داود ، ج 4 ، ص 95 ، حديث 4243 .