مطابق اين روايت عبداللّه بن يقطر فرستادهء مسلم به سوى امام ( ع ) بود و ليكن با روايت مناقب و روايت تسلية المجالس مبنى بر اين كه وى خبر بىوفايى را نزد امام ( ع ) برد و نه مژدهء شمار بزرگ بيعت كنندگان را ، منافات دارد ! بنا بر مشهور ، گويا عبداللّه بن يقطر نيز همانند قيس بن مسهّر صيداوى به قتل رسيد . يعنى هر دو را از بالاى قصر بر زمين انداختند ، ولى عبداللّه پيش از قيس كشته شد ، زيرا خبر شهادت ابن يقطر در منزل زباله در راه عراق ، همراه خبر شهادت مسلم و هانى به امام ( ع ) رسيد و حضرت ضمن دادن خبر مرگ آن دو فرمود : اما بعد ، خبرى دردناك به ما رسيده است . مسلم بن عقيل و هانى بن عروه و عبداللّه بن يقطر كشته شده‌اند و شيعيان ما ، ما را رها كرده‌اند . . . » « 1 » به اين ترتيب عبداللّه بن يقطر ، دومين پيك نهضت حسينى است كه در اثناى انجام مأموريت ، پس از سليمان بن رزين ، نخستين شهيد نهضت حسينى و فرستادهء امام به سوى بصره ، به شهادت رسيد . جست‌وجو براى يافتن جاى مسلم بن عقيل ( ع ) بزرگ‌ترين هدف عبيداللّه زياد ، از آغاز رسيدن به كوفه ، شناسايى جاى مسلم بن عقيل بود . يزيد از او خواسته بود كه مسلم را همانند مهره بجويد . در نتيجه ، نهايتِ تلاش و مقصود وى ، رسيدن به اين هدف بود . مسلم به دنبال تصميم‌هاى تهديدآميز سريع عبيداللّه زياد و چيزهايى كه از مهتران و مردم خواست ، از خانهء مختار بيرون آمد و به خانهء هانى رفت و آنجا را پايگاه خويش ساخت . شيعيان در آنجا پنهانى نزد وى مىآمدند و يكديگر را به رازدارى سفارش مىكردند . دينورى گويد : جاى مسلم بن عقيل بر عبيداللّه زياد پوشيده بود . او سه هزار درهم را درون كيسه‌اى نهاد و به غلام شامى خويش ، به نام معقل سپرد « 2 » و گفت : اين مال را بگير

--> ( 1 ) - همان . ( 2 ) - در مثيرالاحزان ، ص 32 ، آمده است : چهار هزار درهم به او داد .