شايد مقصود امام ( ع ) از پنهان كارىاى كه مسلم را بدان سفارش فرمود پنهان نگه داشتن موضوع سفارش تا رسيدن به كوفه ، سازمان دادن كوفيان براى قيام ، مكان و زمان تحركاتش ، جاى انبار اسلحه ؛ كادر فرماندهى و اشخاص مورد اعتمادش ؛ كلمه رمز حمله ؛ و ديگر مصاديق پنهان كارى بوده است . در اجراى همين توصيه ، مسلم ( ع ) در سازماندهى كوفيان از شيوهء پنهان كارى و مداراى با مردم استفاده كرد تا آن كه نيرو و امكانات لازم براى قيام كوفيان همراه وى يا امام ( ع ) - در صورت آمدن به كوفه - در برابر سلطه اموى كامل گردد . قاضى نعمان مىگويد : « شمارى از كوفيان به طور پنهانى با مسلم بن عقيل - رحمة اللّه عليه - بيعت كردند . » « 1 » دينورى مىگويد : مسلم بن عقيل پيوسته از كوفيان بيعت مىگرفت ، تا آن كه هجده هزار مرد ، پنهانى و آرام با او بيعت كردند . » « 2 » فتّال نيشابورى مىنويسد : « شيعيان نزد مسلم بن عقيل در رفت و آمد بودند ، تا آن كه جاى او آشكار شد و خبر آن به نعمان بن بشير ، والى كوفه رسيد . » « 3 » نخستين اجتماع كوفيان با مسلم طبرى گويد : آنگاه مسلم پيش رفت تا به كوفه در آمد و در خانهء مختار بن ابى عبيد ، كه امروز به خانه مسلم بن مسيّب مشهور است ، وارد گرديد . شيعيان نزد وى در رفت و آمد بودند . همين كه گروهى نزد وى گرد مىآمدند ، نامهء حسين ( ع ) را برايشان خواند و آنان آغاز به گريستن كردند . . . » . « 4 » در اين اجتماع نخست ، يكى از نمودهاى ثابت جامعهء كوفه يعنى اندك بودن شمار مؤمنان راستين و آنهايى كه از بند اسارت « ضعف روحى » و بيمارى « دوگانگى » و

--> ( 1 ) - شرح الاخبار ، ج 3 ، ص 143 . ( 2 ) - الاخبار الطوال ، ص 235 . ( 3 ) - روضة الواعظين ، ص 173 . ( 4 ) - تاريخ الطبرى ، ج 3 ، ص 279 .