چنين بود كه رهبرى حزب سلطه موفق شد بسيارى از انصار را بفريبد ؛ و به دام بيندازد . پس از پايان يافتن « فَلْته » « 1 » انصار به خود آمدند و همگى - يا شمارى از آنان - فرياد برآوردند كه ما جز با على عليه السلام بيعت نمىكنيم . « 2 » تاريخ همچنين نقل مىكند كه « پس از به انجام رسيدن و استقرار كار بيعت با ابوبكر بسيارى از انصار از بيعت با او پشيمان گشتند . آنان با سرزنش يكديگر از على بن ابىطالب ياد مىكردند و نام او را بر زبان مىراندند . . . » « 3 » اما چه سود ؟ ! از دلايلى كه ثابت مىكند رهبرى حزب سلطه در پاسخ كسانى كه يادآور واقعهء غدير مىشدند ، به ادعاى نسخ پناه مىبرد ، گزارش‌هاى تاريخى است . نقل شده است كه روزى بُريْدهء اسلمى خطاب به عمر گفت : « اى عمر ! آيا شما دو تن نبوديد كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم به شما فرمود : نزد على برويد و به او سلام امارت دهيد ؛ هنگامى كه شما گفتيد : آيا به فرمان خدا و رسولش ؟ فرمود : آرى . در اين هنگام ابوبكر گفت : اى بُرَيْده چنين بوده است اما تو غايب و ما حاضر بوديم و آن مسأله‌اى بود كه گذشت و بايد چارهء ديگرى انديشيد . « 4 » پس از آن كه على عليه السلام را براى بيعت ، به زور به مسجد آوردند ، حضرت با مردم محاجّه كرد و فرمود : « اى گروه مسلمانان و مهاجران و انصار ، شما را به خدا سوگند مىدهم آيا در روز غدير از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم چنين و چنان نشنيديد - و هر آنچه را كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم در آن روز فرموده بود همه را براى مردم بازگو كرد - گفتند : بلى . ابوبكر با شنيدن اين سخنان ترسيد و فكر كرد كه مردم به يارى على عليه السلام برخيزند . از اين رو پيشدستى كرد و گفت : آنچه گفتى درست است ، ما آن را به گوش شنيده‌ايم و در دل ما جاى گرفته است ، اما پس از آن من از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم شنيدم كه فرمود : خداوند ما اهل بيت را برگزيد و گرامى داشت و بهترين جاى دنيا و آخرت را براى ما خواست ولى نخواسته است كه نبوّت و خلافت را يك‌جا در ميان ما قرار دهد . در اين هنگام على عليه السلام

--> ( 1 ) - كار سرسرى ، كارى كه بى مقدمه و بدون انديشه و با دست پاچگى انجام شود . ( 2 ) - الكامل فى التاريخ ، ج 2 ، ص 325 ؛ تاريخ الطبرى ، ج 2 ، ص 443 . ( 3 ) - شرح نهج البلاغه ، ابن ابى الحديد ، ج 6 ، ص 9 ؛ به نقل از موفقيات زبير بن به كار . ( 4 ) - كتاب السقيفه ، سليم بن قيس ، ص 251 - 252 .